InterLadder (Interstellar spoiler alert)

Gisteren voor de 3e keer de film Interstellar gezien. Deze film blijft raken omdat deze film overtuigend en (misschien wel) wetenschappelijk aantoont wat de kracht van liefde is. Liefde heeft namelijk een dusdanige kracht en eeuwigheidswaarde dat ze verbindt door tijd, ruimte en zwaartekracht heen. Je zou bijna zeggen: liefde is een dimensie op zich. In de film culmineert de liefde tussen vader en dochter zich tot haar kinderkamertje en een horloge. Hun liefde komt tot ultieme uitdrukking wanneer de vader vanuit de 5e dimensie probeert te communiceren met zijn dochter op aarde (3e dimensie). Symbolisch gezien, strekt hij zijn hand uit om haar op te tillen naar een hoger plan. Maar de plek waar hij zich bevindt is ook weer gebouwd (door engelen? mensen?), dus hij wordt op zijn beurt ook weer opgetild. Dat deed mij denken aan dat prachtige beeld van Jacobs ladder. Maar niet als engelen die zielen van aarde naar de hemel en vice versa brengen. Maar als mensen / engelen in verschillende fasen van ontwikkeling, die zich buigen en anderen optrekken naar een hoger niveau. Zoals we dat hier op aarde ook doen. Wanneer we onze liefde tot uitdrukking brengen door anderen op te tillen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s