Ecstatic dance sacrifice

Vanavond weer gedanst bij Ecstatic dance. Meer en meer realiseer ik mij, dat voor mij geldt: mijn ego moet sterven op de dansvloer. Mijn ego is een vrijwillige offering aan de Dans. Opdat mijn ziel kan verschijnen. Deze offering moet ik zelf maken. Dat kan niemand anders voor mij doen. De muziek niet, de andere dansers niet, de sfeer niet. Nee, alleen ikzelf. Soms gaat dat makkelijker dan andere keren en vanavond was een van de minder gemakkelijke avonden. Toch ging ik door. Sleuren, trekken, en geduldig wachten op dat moment dat mijn ego zich vermoeid gewonnen geeft. En dan ineens, plots, valt alle moeite weg. Ik voel me een met mijn omgeving. Een glimlach verschijnt op mijn gezicht. Flow. Ecstase. En ik bid.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s