Ecstatic Grace

Vandaag bij Ecstatic Dance had ik verwacht met mijn verdriet te dansen. Ik had al even niet meer gedanst ivm vakantie. Ik voelde mij zwaar en ik had wat los te laten. Ecstatic Dance werkt hier heel goed voor bij mij. Ik was vastbesloten om tijdens de dans mijn verdriet vast te houden en ermee te dansen. Het bij de kladden grijpen, zo gezegd. Maar er ontstond flow, ontspanning en blijdschap. En ik raakte de connectie met het verdriet kwijt. Ik raakte wat in paniek en er gingen allerlei gedachten door mijn hoofd. ‘Nee! Houd dat verdriet vast! Worstel ermee! Ontlaadt het! Blijf niet oppervlakkig!’. Maar het verdriet was verdwenen als sneeuw voor de zon. Kennelijk was mijn ziel niet zo verdrietig als ik dacht. Ik liet het los en danste de blijdschap. Aan het eind van de dans keek ik om mij heen. Ik voelde de grote glimlach op mijn gezicht en ik ontmoette andere lachende gezichten. Dat ik weer zo’n onbezonnen vreugde mocht ontvangen! Wat een Gratie. Bij dat besef welden de tranen in mijn ogen. Niet van verdriet, maar van blijdschap en ontroering. Amen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s