Music as a spiritual guide

“Go Slowly” – Radiohead

‘Go Slowly’ is an intriguing song by Radiohead. It is dreamy and almost depressing. And yet, it is hauntingly beautiful. How can this be?

In my opinion, Radiohead has done a lot for modern spirituality. It’s great achievement is that it dares to face issues such as pain, desolation, fear, etc. as we have them in our modern day society. Radiohead is not about escapism. The other achievement of Radiohead is that it expresses a Great Beauty. There is an otherworldly quality in its music.

This particular song is almost like a Christian hymn sung by a Catholic church boys’ choir.

The lyrics are remarkably simple and consist of two parts. The first part somebody is ‘patiently’ waiting for ‘something’ to come. The song seems to be about a search for meaning in life and about longing for home: (spiritual) homesickness. The second part is a realization: there is a way out. In this part, the music seems to take off and it gets an almost mystical quality.

This indicates that the way out is not to be found in our everyday consciousness. The answer itself is only to be guessed at. Is it death and heaven? Suicide? Or something else?

I think that this song is about the quest for integrating of spirituality in our daily life. At a certain moment in life you long for a deeper meaning and you go on a quest. This is the first part of the song. In the second part of the song he has found the answer. This answer is not escapism a la death or suicide. The true mystery of life is to integrate your spirituality into your daily life by being reborn on earth. When you are able to do this, depression makes way for optimism.

This is the answer of the paradox. The beauty of this song lies in the promise of rebirth.

Lyrics “Go Slowly”

Over here Come slowly Come slowly to me I’ve been waiting Patient Patiently I didn’t But now I can see That there’s a way out That there’s a way out That there’s a way out That there’s a way out That there’s a way out

 

What’s Good?

Nadat twee vrienden van Lou kort achter elkaar stierven aan kanker, maakte hij de plaat ‘Magic and Loss’. Een plaat over loslaten, sterven, en soul searching. En dat doet Lou op zijn prachtige, rauwe, onderzoekende manier.

 

Het nummer ‘Whats Good?’ vraagt hij zich af wat er nog goed is op de wereld. Gedurende het nummer, realiseert hij zich dat zelfs de donkere en zwarte dingen in het leven zin moeten hebben.

‘What good in a war without killing?’

‘What good in a disease that won’t hurt you?’

Om daarna somber te vervolgen:

‘No good, I guess, no good at all’

Na deze overpeinzingen dat al die nare dingen op een bepaalde manier toch nut moeten hebben komt Lou tot de conclusie:

‘It’s not fair at all’

Het nummer heeft een break en gaat dan verder met Lou die zich maar af blijft vragen ‘What good’: wat is de zin van dit alles. Maar verrassenderwijs komt uit het jaren ’50 achtergrondkoortje een engelachtige respons. Het is alsof Lou deze existentiële vraag stelt aan een hogere macht en er antwoord komt. Lou vraagt: whats good? De whisky drinkende engelen herhalen de vraag: whats good? Hebben wij jouw vraag goed begrepen? Dit gaat zo over en weer, totdat de door Marlboro gesponsorde engelen eindelijk antwoorden: life’s good. Verbaasd herhaald Lou dit antwoord: life’s good? Life’s good, luidt het antwoord. Op dit moment valt het kwartje bij Lou. Na het verlies van zijn vrienden was hij bezig met de negatieve dingen van het leven en was hij de positieve dingen vergeten. Ja, tuurlijk zijn er nare dingen op aarde, maar al met al is het leven een groot prachtig wonder.

De laatste zin van Lou luidt: life’s good, but not fair at all. Hij heeft een Parsival-achtige ontwikkeling doorgemaakt: van naief naar gepijnigd tot de uiteindelijke integratie van beiden in de conclusie:

life’s good, but not fair at all.

Later in de plaat zal Lou nog verder ingaan op wat ‘fair’ nu eigenlijk is. Daar komt hij tot de conclusie dat al het materiele wat je gegeven wordt, je uiteindelijk toch weer terug moet geven. ‘there is a bit of magic in everything, and then a loss to even things out’ (Magic and Loos). Maar de liefde die je in dat leven vergaart, mag je houden.

Het leven is een magisch proces. De titel van de plaat ‘Magic and Loss’ is daarom erg mooi gekozen.

Liefde vs Ego

Ego kijkt naar eigen belang. Liefde kijkt naar het collectief belang (jij en de ander). Wat heeft het collectief nodig? Soms heeft de ander wat nodig en soms heb jij wat nodig. Uitnodiging aan het Ego: laat je gaan! Bij Liefde kom je nooit tekort!