Lachend de Godin van Verleiding aangezien

Ik heb lachend de Godin van Verleiding aangezien.
Ik keek haar aan en ze nam mijn hand.
Ik keek haar aan en ze draaide weg
bij mij vandaan. Alsof ze wist dat ik haar
volgen zou. Geen ontkomen aan. De ban
in haar ogen. Geen donderslag of bliksem.
Geen onzekerheid. Stille zekerheid. Ik wist:
in haar ga ik verdwijnen. Nee, ik wilde geen
lappen voor mijn ogen of was in mijn oren.
Ik wilde ten onder gaan. In haar. Lachend
lachte ik. Terwijl ik haar vast hield met mijn eigen handen
wist ik: ik ben verloren. Ik ben niets
zonder haar. De Godin keek mij verbaasd aan.
Niet begrijpend. Waarom ik lachte. Alles kwijt
en bevrijd
in een.
Na een moment kwam ik aan het eind van mijn vermogen en
het oneindige eindigde. Met mijn handpalmen gesloten voor mijn borst
boog ik naar de Godin van de Verleiding
Niet begrijpend keek ze me aan
en ik lachte.

lusta

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s