De Gratie van de karpers

Iedere werkdag wacht ik op mijn trein bij station Haarlem Spaarnwoude. Terwijl mensen om mij heen kijken voor zich staren of op hun mobiel kijken, kijk ik naar het leven wat zich afspeelt in de sloot naast het station. Vandaag zag ik karpers zwemmen en werd ik getroffen door hun gracieuze schoonheid.

Het begon met een rimpeling in het wateroppervlak. Wanneer ik geen eenden of meerkoeten zie, weet ik dat het vissen moeten zijn. Vervolgens moest ik heel goed kijken naar de plek waar ik de rimpelingen zag. Want ook al zijn de karpers er wel, je kunt ze alleen zien wanneer ze net voldoende naar het wateroppervlak komen. En dan ook nog eens wanneer het licht goed valt. Plotseling zie ik er één, toen twee en vervolgens bleek het een hele school te zijn. Gracieus zwevend door de sloot.

sloot 17-5-2017 10-20-25.jpg

En ineens begreep ik de Japanse fascinatie voor Koi karpers.

Deze karpers staan voor mij symbool voor de ongeziene spirituele wereld. Een wereld van feeën en engelen waarvan we ons vandaag de dag nauwelijks nog bewust lijken te zijn.

Tenzij we weten waar we moeten kijken. Omdat we de rimpelingen herkennen. En soms, met Gods Gratie, is het ons gegund om een blik op te vangen van deze diepere ongeziene wereld.

Bij de onthulling van deze elegante vissen, was ik dankbaar. Ik had bijna hardop Amen gezegd. Maar dat was niet nodig. Ik voelde Amen. En ik stapte op de trein naar mijn werk.

koi.jpg