Note to self love – erken je negativiteit

Gisteravond was ik om iets kleins gefrustreerd. Een vriendin van me zei: ‘frustratie sta je zelf toe, toch?’. ‘Yep’, kon ik alleen maar reageren.

Vanochtend dacht ik daaraan terug. Ik moest ook terug denken aan toen ik 20 was en ik kort anti-depressiva nodig had. Ja, ik was van mijn negatieve gedachten af. En op dat moment was dat belangrijk. Maar tegelijkertijd was ik ook van mijn positieve gedachten af. Ik voelde mij net een zombie. Intuïtief wilde ik dit niet. Niet lang daarna ben ik naar een hobbywinkel gegaan en heb schildersspullen gekocht. Ik ben gaan schilderen en heb mijn negatieve gedachten en gevoelens aan het papier toevertrouwd. Leuk of mooi was het zeker niet! Maar ik gaf wel erkenning en ruimte aan wat er was. Jaren later heb ik terug gekeken naar die schilderijen en gezien dat onder de lelijkheid, grote schoonheid verborgen zat. Vandaag de dag uit ik mij door middel van dans, maar het principe is hetzelfde gebleven: maak contact met wat er is en transformeer het door middel van creativiteit.

Als ik iets ‘verkeerd’ heb gedaan gisteren, was het dit: ik had mijzelf ruimhartig toe moeten staan gefrustreerd te zijn. Want ja, als het moet kan ik mijn frustratie onderdrukken. En als het te lang duurt (zelfmedelijden) moet je ook ingrijpen. Maar je negativiteit de facto onderdrukken is uiteindelijk geen heilzame weg. Want negatieve emoties blokkeren kost je uiteindelijk, linksom of rechtsom, ook je positieve emoties.

Laat dit nu ook de reden zijn van mijn frustratie van gisteren: ik had heel hard gewerkt gisteren en een dansfeestje waar ik mij op verheugd had ging niet door. Een kans om mij te uiten ging verloren en daardoor had ik een baalavond. Maar vanochtend, door mijn frustratie te ervaren  en te erkennen heb ik wel deze note to self love kunnen schrijven.

erken je frustraties.JPG