De verrassend prachtige oorsprong van naaien als synoniem voor vrijen

Vrijen is in potentie misschien wel een van de mooiste dingen die mensen samen kunnen doen. Het kan een sacrament zijn. Het kan een Goddelijke ervaring opleveren. En natuurlijk ook dat magische resultaat: kinderen.

En toch is vrijen in ons openbare leven nog steeds taboe: erotische films zijn leeftijdgebonden, maar geweld zie je op ieder journaal. En anders is vrijen enorm vervlakt. Een verkeerde muisklik op Internet en de porno vliegt je om de oren.

Dan al die vervlakte synoniemen voor vrijen: neuken, seksen, pompen, een beurt geven, ketsen, kezen, rampetampen, enzovoorts enzoverder.

Niet te vergeten die andere vlakke uitdrukking: naaien.

Echter, naaien blijkt een verrassend mooie achtergrond te hebben.

Vandaag raakte ik geïntrigeerd door twee bijna dezelfde Engelse woorden: hymn en hyman. Een hymne is een loflied voor een God. En hyman is een ander woord voor het maagdenvlies. Zouden beide woorden iets met elkaar te maken hebben, vroeg ik mij af?

Beiden hebben een verband met de God Hymen. Dit was de God van de trouwceremonies. Hymen stamt af van het woord … naaien! Het idee was dat op de huwelijksnacht een koppel voor het eerst met elkaar zou vrijen / naaien en dat ze tijdens de daad voor altijd met elkaar verbonden zouden worden.

Een andere betekenis van het woord Hymen is sluier. Het maagdenvlies kan worden gezien als een sluier.

Hier is een interessante omkering van toepassing: door het naaien opent de sluier zich, maar tegelijkertijd verbinden twee mensen zich.

Dit is te verklaren door wanneer we een sluier van bewustzijn voorbij gaan we ontvankelijker zijn om ons te verbinden met iets hogers / diepers. En wanneer dit gebeurt kan het zo maar eens zijn dat we in een passioneel en spontaan danklied uitbarsten: Halleluja!

Door de hoge scheidingspercentages zou je misschien kunnen denken dat we het oude ambacht van naaien een beetje vergeten zijn. Naaien met hoofdletter N wel te verstaan. Want geneukt wordt er schijnbaar nog genoeg. Of wacht.. waar komt neuken eigenlijk vandaan?

The dark sexual hymn to Persephone’s rebirth into Light

The last couple of weeks I have been completely mesmerized by the clip and song of Interpol’s Lights. It consists of a couple of seemingly not related parts: the clip, a cryptic message at the introduction and the lyrics of the song.

The clip starts of with the following intriguing message:

27-6-2017 12-33-19.png

Surely beetles have pheromones and these are released at certain times (mating season!), but beetles do not really have chambers and certainly pheromones are released automatically and not by means of ritual.

The clip of the song takes us to this mysterious pheromone-harvesting ritual. A woman in black is carefully prepared by two courtesans (!) for a ritual. At the end of the clip, she has orgasmic movements on an interestingly shaped black stone and milk like substance starts flowing from her eyes and mouth. At the end of the video the complete floor is flooded with the white substance which is collected in a drain.

The lyrics of the song are mysterious. It is like a prayer or an invocation. There is devotion, but there is also something dark and sinister about it. The song ends by repeating: ‘that’s why I hold you’.


What can all this mean?

To be honest, it took me a long time to be able to figure out what the deeper meaning of this song could be. When looking up the origin of the word pheromone, I came to the Greek root pherein, which means to transport / communicate.

Further searching on myths and symbolism of pherein, I finally struck gold: another name for Persephone is pherein phonon (bringer of death). Often pheromones ‘transport’ sexual attraction although they can also transport other messages. In the case of Persephone it is death. Identifying Persephone in the clip shed a completely different light on the song.

What do we know of Persephone? She is once abducted by Hades into the Underworld and separated from her mother Core. Core’s grief was so great that she stops all growth on the earth. By the intervention of Hermes (as the messenger of the Gods, he can be as a pheromone himself) it is agreed that Persephone will stay in the underworld one half of the year and will be on earth the other part of the year. Persephone symbolically represents the seasonality of mother earth. As the clip moves from completely black to the floor covered in white one may conclude that this ritual is about Persephone transforming from winter time to spring time. This ritual is held on the shortest day of the year: at this moment the light is born again. This is reflected in the title of the song: Lights. Why Lights might be in plural is be explained later in this article. The outfit of the courtesans indicate that this is an ongoing process: one has de top of her head black (winter) and the other the bottom part of her head (summer). On the longest day an inverse ritual will be held: from white to black. As always, the courtesans would carefully assist in the transformation.

Two things stand out in this ritual. First, there is a dark serious expression on the face of Persephone in particular and the ritual as a whole. Persephone looks as if she is about to die. And in fact she is: although she went through this ritual millions of times before, it remains scary to give up her current form in order to become another. The ritual is meticulous and the journey remains dangerous.

The second thing is fascinating: the transformation from one form to the other is sexual. The way in which Persephone lies and curls on the black stone and eventually climaxes is like she is performing a hieros gamos with the earth symbolized by the black stone. Persephone experiences a petit mort which turns out to be a grande mort and eventually a grande rebirth. Death takes the shape of divine ecstasy and a cosmic orgasm. By the voluntary sacrifice of her life, she brings life and fertilizes the earth. This is symbolized as the white fluid being captured in … a drain! Those who are familiar with the Cabalistic concept of Earth as Malkuth will recognize the drain symbolism. But how can a female goddess fertilize the Earth?

princess disks.jpg

A clue for this mystery can be found in the tarot card Princess of Disks in Crowley’s Thoth tarot. Here, a Persephone like figure stands in a barren land and decisively points a phallic diamond tipped wand to the ground. The princess has a similar look of intense brooding as Persephone has in the clip. She looks as if she is witnessing a secret wonder. She established her altar in the midst of a grove of barren trees that her fertile presence will restore to health. Persephone’s horny (pun intended!) hairdo of the clip also refer to the horns of the princess of disks. The black stone in the clip has the same symbolism as the barren earth on the tarot card. It is simultaneously a throne and a grave.

Following from the understanding of the periodic ritual of Persephone, the mystery of the Rhinoceros beetle can be understood: when the sexual pheromone message is transmitted, spring starts and as a result the mating season as well. The sperm going down the drain symbolizing the fertilization of the lands for the next spring. In Egyptian mythology Khepri was the scarab beetle god. He way a solar deity and, like sperm, is a fertilizing power. Khepri rules over creation and rebirth. It is quite fitting that within the creation of the world, there the seasonal rites of Persephone are held.

The lyrics point towards a different aspect of the song. The singer is talking to someone and asks for insights, help, and mercy. Could it be that the singer is performing a ritual where he asks for the help of Persephone to help bring forth the light in himself? After a long dark night of the soul? The main sentence of the lyrics is: ‘that’s why I hold you’. He holds Persephone, the bringer of death, in order to be reborn again. Might this be the reason why the song is called Lights instead of Light? Perhaps it is because the Light needs to be reborn every year again and again? Similarly, the Light needs to be reborn in each and every one of us. It becomes clear that the singer longs to be like Persephone: he also longs to make the daring transfer from darkness in order to orgasmically be reborn into Light.

My dance interpretation on Interpol’s Lights

Lyrics Interpol’s Lights:

All that I see Show me your ways Teach me to meet my desires… With some grace

All that I fear Don’t turn away And leave me to plead in this hole of a place… Cause what if I never break Estuary won’t you take me Far away Far away

All that I seek Please police me I want you to police me But keep it clean Uhhh…

How have you been, my day Now let’s take them away (That’s why I hold you) Strong as you’ve seen Old as you behave (That’s why I hold you) You will always obey (That’s why I hold you)

All that I feel Capital ways Teach me to grieve and conspire With my age

All that I can see Domestic spree A seething routine I could never navigate Maybe I like to stray

No heart unseen will be left so clean Not today It’s like you want it that way

All that I see Is peaceful eyes drawn away from me Drawn away from me (Drawn away from me)

We would like to take the sights (That’s why I hold you) And bring silence in disguise (That’s why I hold you, dear) We would like to meet the buyer (That’s why I hold you) That is all your life

That’s why I hold you That’s why I hold you That is why I hold you That’s why I hold you That is why I hold you dear That’s why I hold you That’s why I hold you dear….


What makes Hermetic Flow Dance such a magical dance?

Yesterday, I danced on a song [1] and the practice of this dance gave me profound insights on the deeper meaning of the song. I was deeply touched by it, but when looking back at it today, I also was surprised that technically the dance was not my greatest achievement. The question is: what made this ‘simple dance’ so magical?

As said, technically, there seems to be not much to the dance. The feet and leg pattern are not very exciting. The head movements are also basic. I notice that I make these type of movements a lot and that they become a regular part of my repertoire. And even the main drivers of this dance (left and right arm) are not shocking. And yet, an enormous amount of intensity and energy was raised. In the climaxes of the song a Tipharetic smile breaks through on my face. It is a face of pure joy. And it was so easily attained by a ‘simple’ dance. How it this possible?

It comes back to the basics of Hermetic Flow Dance. The bottom of the body is the main driver to raise the energy and the top body is the part which creates energy. Further, the magical experience is enhanced by the Gurdjieff Movement technique of divided attention where different parts of the body have their own rhythms. This technique is very intense and it raises a lot of energy. The dance breaks down in 3 different parts. The first part is the mechanical part. Here the head, arms and feet move staccato and are used to identify with the sorrowful part of the song. Energy is generated here, but not much energy is created. In this phase it is important to note that the staccato movements of head and arms (and later legs) have their own rhythms. In the second part of the song there is a sort of musical climax. Here the two arms start with the second phase of Hermetic Flow Dance: creating energy. There is divided attention here as well because both arms make their own movements and rhythms, but the lower body keeps on raising energy to the mix. As a result the intensity is higher than in the first phase.

At the final part of the song the energy becomes so intense, that the structure of divided intensity starts to collapse. Instead of this being a failure to hold the structure of the dance, it is in fact the natural and essential result of the process. As the structure imploded, joy and ecstasy were able to arise.


The mystery of Hermetic Flow Dance is represented in its logo. First, you raise the energy by climbing an energetic stairway as high as possible. And then, when you reached your highest possible peak of energy, the structure and discipline can be let go into Flow.

After the dance I feel that my body has been realigned with my soul. Hermetic Flow Dance allowed me to deeper experience the mysteries of the universe. At the start of the dance, I just had a lovely feeling and an interest in the song. But at the end of the dance, I received profound insights deep into my core. Later when making my notes, I realized that I had touched upon the mystery of the Lovers in the dance (currently we are in Gemini of which the tarot card Lovers is attributed).

All and all Hermetic Flow Dance is a magical dance technique which has the alchemistic quality to solva et coagulate. The first two parts of this dance were about divided attention which is the solva phase. The last part where the structure of the dance imploded is the coagulate phase. This dance enables to experience deep insights and this is why Hermetic Flow Dance is so magical and powerful: it is alchemical dance.


The mystery of go with the flow

Go with the flow is not a laid back approach. Go with the flow is the intuitive decoding and tuning into the different elements of the flow.

For example, when you are skilled surfer, you are able to handle all waves. But when you are not skilled, your go with the flow might become a not so pleasant experience! You don’t become a skilled surfer by looking at other surfers or read manuals: you need to practice, practice and practice!

Go with the flow allows to discover the multilayered order of the universe. What initially looks like chaos reveals itself as a complicated order. Go with the flow consists of all different energies of the Now and there is no pick and choose.

In order to discover this complicated order, you need to learn to dance to as many melodies at the same time as possible. When your body becomes an agile and competent vessel, you are able to dance the Now.

Dancing the Now is then creating your Self in the Flow. You add your flow to the Flow. And you realize your Self in the Flow of the Moment.

Go with the flow then becomes the ability to realize your Self in the Now.Go_With_the_Flow.png

De tragische invocatie van Thé Lau’s ‘Open’

Voor mij gaat Thé Lau’s ‘Open’ over de mislukte invocatie van de maangodin om haar sluiers te openen en de zanger te ontvangen. Het lijkt te gaan over een man die zijn Dark night of the soul beleeft. Hij is op een dusdanig dieptepunt gekomen dat alcohol geen uitvlucht meer biedt en zijn vrienden hem niet meer kunnen helpen. Vanuit het diepst van zijn hart richt de hoofdpersoon zich omhoog naar boven. Maar ook al branden de lichten van de hemel, toch wacht zij af of de omstandigheden juist zijn. En helaas: er is teveel verlangen en te weinig tijd. De sluier blijft gesloten en de man blijft achter met een gevoel van onrecht. Hier is een mysterieuze zin: de lafaard krijgt nooit iets. Een waarheid als een koe. Maar deze man was niet laf: hij heeft zich vanuit de grond van zijn hart zich geopend naar de Godin. En toch heeft ze hem afgewezen. Volgens mij zit de ‘afwijzing’ niet in laf of durf, maar in onkunde. Het staat ook zo in de tekst: de hemel kijkt of er iets veranderd. De godin is in stasis tot de tijd rijp is voor haar terugkeer. Hierbij moet de intentie juist zijn. De sluiers van de hemel gaan niet aan de kant zolang men ‘Open’ schreeuwt met zelfmedelijden. De sluiers openen zich alleen wanneer men zijn ego overstijgt en zich opoffert aan de Godin. Bij de versie met Tom Barman bij het afscheidsconcert van Thé Lau in de HMH op 17 juni 2014 zie ik iets bijzonders gebeuren. De zaal schreeuwt zich schor met: ‘Open je voor mij’. Maar eigenlijk zongen ze: ‘Open je voor Thé’. En in mijn fantasie, bij dat concert, op dat moment, zag de Godin dat de tijd rijp was en maakte ze een plekje vrij voor Thé achter haar sluier.


open lyrics 19-5-2017 10-58-14.jpg

De Gratie van de karpers

Iedere werkdag wacht ik op mijn trein bij station Haarlem Spaarnwoude. Terwijl mensen om mij heen kijken voor zich staren of op hun mobiel kijken, kijk ik naar het leven wat zich afspeelt in de sloot naast het station. Vandaag zag ik karpers zwemmen en werd ik getroffen door hun gracieuze schoonheid.

Het begon met een rimpeling in het wateroppervlak. Wanneer ik geen eenden of meerkoeten zie, weet ik dat het vissen moeten zijn. Vervolgens moest ik heel goed kijken naar de plek waar ik de rimpelingen zag. Want ook al zijn de karpers er wel, je kunt ze alleen zien wanneer ze net voldoende naar het wateroppervlak komen. En dan ook nog eens wanneer het licht goed valt. Plotseling zie ik er één, toen twee en vervolgens bleek het een hele school te zijn. Gracieus zwevend door de sloot.

sloot 17-5-2017 10-20-25.jpg

En ineens begreep ik de Japanse fascinatie voor Koi karpers.

Deze karpers staan voor mij symbool voor de ongeziene spirituele wereld. Een wereld van feeën en engelen waarvan we ons vandaag de dag nauwelijks nog bewust lijken te zijn.

Tenzij we weten waar we moeten kijken. Omdat we de rimpelingen herkennen. En soms, met Gods Gratie, is het ons gegund om een blik op te vangen van deze diepere ongeziene wereld.

Bij de onthulling van deze elegante vissen, was ik dankbaar. Ik had bijna hardop Amen gezegd. Maar dat was niet nodig. Ik voelde Amen. En ik stapte op de trein naar mijn werk.


Lachend de Godin van Verleiding aangezien

Ik heb lachend de Godin van Verleiding aangezien.
Ik keek haar aan en ze nam mijn hand.
Ik keek haar aan en ze draaide weg
bij mij vandaan. Alsof ze wist dat ik haar
volgen zou. Geen ontkomen aan. De ban
in haar ogen. Geen donderslag of bliksem.
Geen onzekerheid. Stille zekerheid. Ik wist:
in haar ga ik verdwijnen. Nee, ik wilde geen
lappen voor mijn ogen of was in mijn oren.
Ik wilde ten onder gaan. In haar. Lachend
lachte ik. Terwijl ik haar vast hield met mijn eigen handen
wist ik: ik ben verloren. Ik ben niets
zonder haar. De Godin keek mij verbaasd aan.
Niet begrijpend. Waarom ik lachte. Alles kwijt
en bevrijd
in een.
Na een moment kwam ik aan het eind van mijn vermogen en
het oneindige eindigde. Met mijn handpalmen gesloten voor mijn borst
boog ik naar de Godin van de Verleiding
Niet begrijpend keek ze me aan
en ik lachte.