Excuses van een eenzame domme hond

Een hond heeft wat fout gedaan. Zijn baasje is pissed en de hond biedt op ontroerende manier zijn excuses aan. Dit filmpje raakt me. Enerzijds, vind ik het heel erg lief en schattig. Anderzijds, ben ik jaloers, omdat ik nooit zo mijn excuses aan kan en heb kunnen bieden.  Ik zou willen dat ik dat kon. En eerlijk gezegd snap ik niet hoe deze hond het wel kan. Een hond vertoont namelijk instinctief gedrag: hij heeft misschien schoenen stuk gebeten. Vandaag biedt die hond zijn excuses aan. Maar morgen vreet hij de andere schoen op.  Alleen door middel van training / africhten kan deze hond zijn gedrag veranderen. De excuses van deze hond zijn, hoe ontroerend ook, dus niets waard. Maar waarom biedt de hond dan überhaupt zijn excuses aan? Door de gezagsverhouding: de hond is afhankelijk van alles (eten, uit laten) van zijn baas. Is de baas boos, dan komen de primaire levensbehoeften van de hond in gevaar. Verder leeft de hond als een echte zenmaster in het NU. De hond zich zijn ondaad met de vernielde schoen niet eens meer herinneren. Waarom raakt dit filmpje mij? Na deze analyse is het schattige er wel van af. 🙂 Maar de pijn en jaloezie blijft. Je zou het niet zeggen, maar ik ben namelijk ook een hond. Vrij en vrolijk huppel ik door het leven. Ik laat me dan weer aaien door de een, zit op schoot bij de ander en als je niet oppast lebber ik je gezicht af! Dit zit in mijn vrije aard. Maar heb ik een bazin (lees: vriendin) dan kan dat gedrag niet meer, want anders ben ik stout. En dus probeer ik me te veranderen van een blije uitgelaten hond in een strak afgerichte hond.  Wat goed gaat tot het moment dat ik me onverhoopt laat aaien door een ander vrouwtje. Stoute hond! Ik zou willen dat ik dan naar mijn baasje toe kon kruipen als deze hond dat doet. ‘Toe lief, wees niet boos. Het zal nooit meer gebeuren.’ Maar dat kan ik niet, omdat ik dondergoed weet dat het in mijn aard zit. Volgende maand doe ik weer hetzelfde. Ergens knaagt er een stemmetje in mij: wanneer mijn baasje mij niet accepteert zoals ik ben, houdt ze dan wel van mij? Daarom is deze hond vrijgezel. Omdat hij geen excuses aan kan bieden voor hoe hij is en te dom is om te doen alsof.

About our dying jobs

Heel zorgelijk dit. Ik heb hier al eerder over geschreven. Meer dan nog voor IS, moeten we in het Westen bang zijn voor de automatiseringsrevolutie. Waar IS enkele honderden slachtoffers op zijn geweten heeft / zal hebben, zal door middel van automatisering honderdduizenden mensen thuis komen te zitten. Dit betreft zeker ook de hoger opgeleiden. Banken en verzekeraars hebben duizenden mensen ontslagen in de afgelopen jaren. En dat zal verder doorzetten.

Op mijn werk zie ik het ook gebeuren. Als business analyst automatiseer ik processen waardoor het bedrijf steeds efficiënter wordt. Een voorbeeld: een koppeling tussen een beladingssysteem en een weegbrug scheelt 10 minuten per belading. Documenten hoeven niet meer te worden getypt, maar komen zonder spelfouten automatisch uit de printer rollen. Dit project bespaart 1 FTE. Het bedrijf bespaart geld en is efficiënter, maar uiteindelijk vliegt er ook iemand uit. Nu zijn we bezig om de aansluiting tussen verschillende boekhoudingen met elkaar te verbeteren. Nu zijn controllers een aantal dagen in de week bezig om dit handmatig te doen. Je raadt het al: na dit project bespaart het bedrijf weer 1 of 2 FTE en… Van de controllers die blijven wordt ook ineens wat anders verwacht: zij moeten niet meer data inkloppen en aansluiten. Zij moeten ineens data gaan bestuderen. Proces of procedureverbeteringen voorstellen. Capaciteiten die zij nu waarschijnlijk niet hebben (omdat ze dat nu niet doen). De automatiseringsrevolutie zal het hardste aankomen bij analytische, niet fysieke banen.

Hoe nu verder? In de oproep in de Intermediair wordt gesproken dat we nog 5 tot 10 jaar nodig hebben om de maatschappij anders in te richten. Maar we zijn al te laat, vrees ik. 50/75% van de banen die verdwijnen: dat vang je niet op met wat omscholingscursussen. Kinderen en jeugd andere opleidingen laten kiezen gaat het ook niet meer worden. Nee, wat wij nodig hebben is een grootschalige cultuuromslag. We moeten naar een Star Trek achtige samenleving: waar iedereen zijn steentje bijdraagt en alles krijgt zonder of met een minimale financiële vergoeding. Dan laten we de machines en computers het werk voor ons doen. Dat vraagt wel de we de nagel aan de doodskist van het consumentisme zetten: niet langer zal geld een rol spelen. Niet langer kan ik meer krijgen of bezitten dan mijn buurman wanneer ik harder werk. Consumentisme, de drijver van innovatie zal stil komen te staan.

Lukt het ons niet om te veranderen, dan staat er een doemscenario van 80 geleden te wachten. Massale werkloosheid. Schulden. Grote onrust in de samenleving. Afgunst naar diegenen die nog wel hun hoofd boven water weten te houden. Iemand die met oplossingen komt staat op. En tot slot de noodlottige eindconclusie waar iedereen ineens wel werk heeft: oorlog.

Ik ben benieuwd of we hier veel van gaan horen in de komende verkiezingen.

Over het belang van het stellen van de grail question: onderzoek in compassie

Bijna 3 jaar geleden had ik wat geschreven over Ongelovige Thomas en ik ben het er nog steeds mee eens. Op dit moment houd ik bij bezig met de Arthurian legends. Daarin staat de zogenaamde Grail question centraal. Het verhaal gaat als volgt. Een ridder kom in het graalkasteel, ziet de wonderlijkste dingen zich voltrekken. Echter hij is zo onder de indruk van dit alles, dat hij vergeet de vraag te stellen wat het allemaal inhoudt. De volgende dag wordt hij wakker in een leeg kasteel en zwerft hij doelloos rond. Pas wanneer de ridder (Parisval) compassie leert ervaren, is hij in staat de grail question te stellen en op quest te gaan. Na vele omzwervingen komt hij weer terug in de grail burcht en verlost hij, door het stellen van de vraag, de koning van zijn wond en wordt het land geheeld. De graalvraag bestaat wat mij betreft uit twee delen. Enerzijds is er het medeleven en de compassie in de ander. Dit is de start van de quest. Maar vervolgens is er ook het onderzoek van wat graal nu eigenlijk is. Alleen door vragen te stellen en door te begrijpen hoe dingen werken kun je de verschillende ridders verslaan en het land bevrijden. In de Arthur legenden is in de verschillende quests veel esotherische kennis verstopt over hoe welke ridders het beste overwonnen kunnen worden. Deze kennis ligt voor het oprapen, maar dan moet je wel de vraag stellen.

Ecstatic dance sacrifice

Vanavond weer gedanst bij Ecstatic dance. Meer en meer realiseer ik mij, dat voor mij geldt: mijn ego moet sterven op de dansvloer. Mijn ego is een vrijwillige offering aan de Dans. Opdat mijn ziel kan verschijnen. Deze offering moet ik zelf maken. Dat kan niemand anders voor mij doen. De muziek niet, de andere dansers niet, de sfeer niet. Nee, alleen ikzelf. Soms gaat dat makkelijker dan andere keren en vanavond was een van de minder gemakkelijke avonden. Toch ging ik door. Sleuren, trekken, en geduldig wachten op dat moment dat mijn ego zich vermoeid gewonnen geeft. En dan ineens, plots, valt alle moeite weg. Ik voel me een met mijn omgeving. Een glimlach verschijnt op mijn gezicht. Flow. Ecstase. En ik bid.

Jacob and the angel

‘ Vandaag in Tate Britain heel veel mooie dingen gezien, maar dit manshoge marmeren beeld raakte diep. Een woest aantrekkelijke engel omarmt (bedrijft de liefde met) een vrouw. De overgave, de kracht en de schoonheid is overweldigend.’

Dit was mijn oorspronkelijke beschrijving van het beeld. Later kwam ik er pas achter dat dit beeld de worsteling van Jacob met de engel voorstelde. Deze vergissing intrigeerde mij: hoe kon ik een worsteling tussen twee mannen verwarren met een engel die vrijt met een vrouw?

http://www.tate.org.uk/art/artworks/epstein-jacob-and-the-angel-t07139

Sacred prostitution

No mud, no lotus. It is my belief that our challenge is to reconcile all opposites in harmony. All is one. This can only be done by embracing and understanding opposites. Sacred prostitution is one of them. But again: this is not a thing for woman alone. There is so much to be done: men also need to step up and do their share. To be continued…

The Dakini Witch Hunt: Is She a Priestess or a Prostitute?

 

Analysing Faust’s unconditional love

Yesterday I watched Faust the 1926 brilliant classic by W. Murnau.

Faust is the story of a wager between the devil and Archangel Michael that in the end Man is incorruptible. If the devil is able to corrupt the soul of a genius called Faust, the world will be his. So, in the town where Faust lives, the devil starts a huge plague epidemic. Faust, with all his knowledge and faith is unable to find a cure and desperately he turns to the devil for support. He signs a contract to sell his soul with his own blood. However, after having all the powers in the world, people do not accept his healing powers, because they come from the devil and not from God. Faust is disillusioned and wants to die, but the devil seduces him to give him his youth again. Full of youthful energy Faust goes on a bounty hunt to taste all pleasures in life. Eventually, this does not fulfil him and he longs for home (Heimat). At the Easter feast he meets Gretchen on her way to the church for a mass and he falls madly in love with her. He asks the Devil to make Gretchen love him as well. After magically courting her, Faust ends up in her room where they make love. But the devil warns both her mother and brother. Her mother finds the two lovers in an embrace, has a faint and dies. Her brother duels with Faust and the devil stabs him to death. Faust and the devil flee and leave Gretchen alone to her misery. She is sentenced to the pillory and a great shame befalls her. Nine months later, on a winter Christmas day, she delivers the child of Faust in an abandoned open stable. She is poor and nobody will help her. Finally, in a fantasy she sees a warm cradle for the baby to sleep in. In reality however, she buries the child in the snow. When she is found, she is prosecuted for the murder of het baby and sentenced to burn on the stake. Gretchen shrieks out a cry, so powerful that Faust hears it many lands far away. He orders the devil to take him to Gretchen and to prevent her death. The devil brings him, but is unwilling to prevent her death. When Faust sees his youthful stupidity, he wishes to be old and wise again. Gladly the devil returns Faust to his old self. Faust runs up to Gretchen to ask forgiveness, but she does not recognize this old man. When Gretchen is set on the stake and set on fire, Faust runs after her and joins her on the stake. He is an old man, but Gretchen recognizes in the eyes of Faust his younger self. Whilst burning they embrace and kiss. Their sins are absolved by love and together they ascend to heaven. In the end scene, the devil goes to Michael with Faust’s signed contract and he demands the world. Michael rejects the contract, however. There is one thing which absolves all contracts in the world and this is: Love.
End.