About how to use evil as a mirror for your subconsciousness

Today I was discussing with a colleague of mine and I asked him what the function of evil was according to him. We quickly realized that this depends on where you come from. For example a devout Christian would most likely shy away from all sorts of evil. He has the 10 commandments and the 7 virtues and when he sins he will go to hell instead of the aspired heaven. The role of evil is clear: stay away! But for the Freemason the role of evil different. A Freemason lives by the credo ‘know thyself’. He tries to become aware of his vices and tries to transform them into virtues. Different than for the Christian, evil for the Freemason is a mirror of things in himself which he still needs to develop. Many spiritual development paths have a similar approach: find and integrate your dark side with the light.

An interesting analogy is Hercules’ work when he fights the Hydra. The Hydra is a nine headed monster, which, when you cut of one head, it grows three heads back. Hercules finally defeats the monster by raising it up to the sun. All heads, except one, dry out and perish. The last head is buried in the ground. In this analogy the Hydra stands for the impure passions within us which we normally try to suppress. But the way to deal with these impure urges is to integrate them into our consciousness. Then we can make choices and deal with them. This work of Hercules is assigned to the constellation Scorpio: it is interesting that this topic comes up at this time of the year.

William Blake in his Proverbs of Hell puts it rightly: ‘He who desires, but acts not, breeds pestilence’. And it is true. Not only for big topics such as evil. But also for more mundane items. When you have a problem, you can best address it as soon as possible otherwise it grows well out of proportion. Try to not pay a traffic bill in the Netherlands: within a couple of months it will be quadrupled!

But how to use evil as a tool and not to become identified by it? Here the example of Persues slaying Medusa might be inspiring. Medusa is a Gorgon with snakes as hair. Everyone who will look at her will be turned into stone. Luckily, Persues received a polished shield from the goddess Athene. Using this shield to approach the sleeping Medusa, he was able to cut her head of.

 

The trick is to know thyself and not to become identified with your lower self. When you can investigate your vice instead of becoming your vice, then you can slay the Medusa inside of you.

Caravaggio_-_Medusa_-_Google_Art_Project.jpg

Samson’s vrijwillige kwetsbaarheid

Vandaag heb ik sinds een lange tijd weer eens Samson van Regina Spektor beluisterd. Toen heeft het nummer mij overdonderd en nu staat het nog steeds als een huis. Ja, het raakt mij diep.
Het verhaal gaat over een geliefde van Samsom nog voordat hij Delilah ontmoette met de bekende tragische afloop. Het interessante is: door beide vrouwen werden zijn wilde haren afgeknipt. Door de tweede vrouw was dit uit verraad, maar door de eerste vrouw was het uit ware liefde.
Destijds heeft het nummer bij mij iets over de aard van vrouwen geheeld. De bijbel is niet echt vrouwvriendelijk te noemen en Delilah is een verraadster van de hoogste orde. Toen in dit nummer een ander beeld werd neergezet van de vrouw heelde er iets in mij: niet alle vrouwen zijn onbetrouwbaar en erop uit om je knechten. Ik schrok van deze healing, omdat dit een onbewuste overtuiging diep in mij was.
Dit nummer raakt een prachtige archetypische snaar. Samson is een archetype van de sterrenbeeld leeuw te noemen en in de tarot hoort de kaart “Kracht’ hierbij. De kaart vertelt hetzelfde verhaal: een krachtige leeuw onderwerpt zich vrijwillig aan de zachte hand van de maagd. Hier is geen verraad te zien, maar juist een prachtige balans tussen instinct en intuïtie.
Het nummer raakt mij nu weer. Dat Samson zijn haar vrijwillig af laat knippen is een prachtig voorbeeld van iemand die vrijwillig zijn kracht af laat leggen, zich kwetsbaar op durft te stellen en durft te vertrouwen om lief te hebben. Dat is pas echt Kracht.

‘Oh I cut his hair myself one night
A pair of dull scissors in the yellow light
And he told me that I’d done alright
And kissed me ’til the mornin’ light, the mornin’ light’
Samson – Regina Spektor

Pain reunion

Gisteren was er een interessante uitzending van de Reünie van de Spelen van 2000 in Sydney. Daarin kwam aan het einde aan bod hoe de mannen zwemestafette (200 vrij?) door een foute wissel van een van de mannen een ‘zekerheidje’ op een medaille verspeelden. Het interessante daaraan was dat deze topsporters niet met hun woede en verdriet om konden gaan. In plaats van de schelden, vloeken, janken, slaan, enzovoorts, zeiden ze niets tegen diegene die de verkeerde wissel had gedaan. Uit onmacht om het hun eigen emoties om te gaan, onderdrukten ze die maar. Begrijpelijk ergens. Maar in deze uitzending zag je de uitwerking daarvan. Er was geen closure geweest. Onderhuids was het verdriet en de woede er nog steeds. En voor degene die de verkeerde wissel maakte, was het gaan kankeren. Er was echt iets bij hem geknakt. Want hij wist dat zijn teammates boos waren. Maar door het niet te adresseren hadden ze hem zonder woorden uit de groep gezet. Door een fout die iedereen had kunnen maken. Ze hadden mijns inziens beter hun emoties de vrije loop kunnen laten gaan. Vloeken, schelden, en misschien zelfs slaan. Een blauw oog heelt een stuk sneller in ieder geval. Daarna is het eruit en kun je erover praten. Je excuses aanbieden. ‘Sorry, het had iedereen kunnen gebeuren’. Maar dan is het onderlinge verdriet en de woede wel erkend. Maar dat is kennelijk toch lastig in onze maatschappij. Want sla je iemand, dan ga je de grens over van fair play. Ben je geen teamspeler meer. Dat is niet professioneel. Het echte uiten van je diepste emoties wordt niet geaccepteerd. In deze documentaire werd heel mooi de echte prijs van niet dealen met je emoties aangetoond.

http://pers.kro-ncrv.nl/programmas/de-reunie/olympische-ploeg-van-sydney-2000-bij-elkaar-in-de-reunie

 

Ecstatic Grace

Vandaag bij Ecstatic Dance had ik verwacht met mijn verdriet te dansen. Ik had al even niet meer gedanst ivm vakantie. Ik voelde mij zwaar en ik had wat los te laten. Ecstatic Dance werkt hier heel goed voor bij mij. Ik was vastbesloten om tijdens de dans mijn verdriet vast te houden en ermee te dansen. Het bij de kladden grijpen, zo gezegd. Maar er ontstond flow, ontspanning en blijdschap. En ik raakte de connectie met het verdriet kwijt. Ik raakte wat in paniek en er gingen allerlei gedachten door mijn hoofd. ‘Nee! Houd dat verdriet vast! Worstel ermee! Ontlaadt het! Blijf niet oppervlakkig!’. Maar het verdriet was verdwenen als sneeuw voor de zon. Kennelijk was mijn ziel niet zo verdrietig als ik dacht. Ik liet het los en danste de blijdschap. Aan het eind van de dans keek ik om mij heen. Ik voelde de grote glimlach op mijn gezicht en ik ontmoette andere lachende gezichten. Dat ik weer zo’n onbezonnen vreugde mocht ontvangen! Wat een Gratie. Bij dat besef welden de tranen in mijn ogen. Niet van verdriet, maar van blijdschap en ontroering. Amen.

Mu Mu land – Justified and Ancient Revolution

This morning I woke up with an early 90’s song in my head: Justified & Ancient (Mu Mu land) by KLF.
When the song came out I was about 12 years old. And although it wasn’t really my style of music (if I had any at the time), apparently it made an impression as this song arose from my subconscious some 25 years later.
Actually, when listening to the song again, I am quite amazed and impressed by it.
The music itself is a very interesting mix of rap, acid house, tribal, rock guitars and country influences by Tammy Wynette. The video depicts an Atlantis themed island with different on people multiple layers: yellow Illuminati with a pyramid with a ghetto blaster, black tribal dancers, red robed hooded men with a horn sticking out, and last but not least Tammy Wynette as an Atlantis mermaid queen on top surrounded by white Asian hand maidens.
But what is this Mu Mu land what they are singing about? Someone on Internet described Mu Mu land as follows:
‘Long before Atlantis, long before the beginning of known history, famous psychics have insisted a huge continent once existed in the Mid-Pacific Ocean. Some call it LEMURIA, others call it MU. Many of them believe this continent was the FATHERLAND OF ATLANTIS! And like Atlantis, MU exploded! She sank beneath the sea in a volcanic destruction, so powerful, and so total, it staggers the imagination! Mu is identified with LeMUria in the Illuminatus trilogy of Robert Anton Wilson and widely acclaimed as the promised land by many freemasons and discordians.’
Apparently this song was written as a criticism of the established music industry and KLF tried to generate a revolution to open up the music industry. They called Tammy Wynette as the first lady of conservative country music in Tennessee: please stand by the Jam or step aside!!
What intrigues me about this song is the idea that ancient illuminati would rise up to overthrow the current set of illuminati which are apparently not justified.
When listening to this song again, I did not expect to find such underlying revolutionary ideas. Also I am a bit surprised why this song comes to my mind at this moment. Apparently the ancients of Mu Mu are also asking me to join their Jam as well!

Humor – een serieuze zaak

Humor – een serieuze zaak

Denk aan de laatste keer dat je onbedaarlijk hebt gelachen. Waar ging dit over? Moest je schuddebuiken? Liepen de tranen over je wangen? Met wie was dit? En de laatste vraag: was dit lang geleden? Op veel datingsites staat ‘humor’ vermeld als een van de belangrijkste criteria. Logisch, want het leven is niet altijd even leuk of makkelijk, maar wanneer je erom kunt lachen, maakt dit het leven een stuk dragelijker en amusanter.

Maar wat doet humor nu precies? Humor is flow in het moment. Wat bedoel ik daarmee? Humor brengt die dingen in beweging die vast zitten in dan wel het verleden of de toekomst. Humor gaat vaak over taboes: humor bevrijdt die dingen uit onze onderwereld die niet gezegd mogen worden.
Op fysiek niveau is de ervaring van humor het loslaten en vrijkomen van spanning die we gedurende de dag opbouwen. Op emotioneel niveau maakt humor die dingen weer bespreekbaar welke te pijnlijk zijn om te bespreken. Wie heeft er ooit wel eens gehoopt op een goede grap tijdens een ziekenhuisbezoek? Humor denkt per definitie buiten hokjes en grenzen. En dit wordt lang niet altijd gewaardeerd. Alleen de nar aan het hof van de koning mocht de meest buitenzinnige voorstellen maken. Tot slot is humor ook spiritueel. Humor is tegelijkertijd een krachtig middel om onze illusies van alle dag te doorbreken en een anderzijds een zachte bril om de harde realiteit van het leven te kunnen inzien. In veel godsdiensten speelt humor een belangrijke rol. Interessant genoeg in het Christendom niet (zie film In the name of the rose). En werd in het Christendom niet al die heksen verbrandt? Fanatisme gedijt goed in een wereld zonder humor.

Kan humor nu ooit te ver gaan? Nee. Humor is simpelweg een spiegel. Een grap kan je raken of niet. Wanneer een grap je niet raakt, heb je kennelijk geen last van opgekropte spanning. Of simpelweg geen gevoel voor humor. Wanneer een grap je wel raakt, kun je op twee manieren reageren. Of je moet onbedaarlijk lachen om een grap of je voelt jezelf aangevallen door een grap. Jouw reactie op een grap zegt wat over jezelf. Wanneer je om een grap moet lachen, komt spanning in je wezen weer los en ben je in staat om weer in flow te komen. Dat geeft een opgelucht gevoel. Wanneer je niet om een grap kunt lachen, verkramp je juist. En dan worden dingen ineens doodserieus of bloedserieus.

Ik begrijp ook wel dat we nu in een fase zitten van sociale onrust en politieke correctheid. En dat mensen nu niet altijd om iedere grap zitten te wachten of overal om moeten lachen. Maar juist in tijden van verkramping en angst is humor nodig. Want humor houdt de dingen luchtig. Zonder humor ontstaat er afstand en worden dingen groter gemaakt dan dat ze eigenlijk zijn.

Dus om met de heks op de brandstapel in onderstaande cartoon te spreken: lighten up!

What is the X-factor?

The X-factor are events which touch people at their deepest core in ways that they cannot ratiorally explain. The reason why X-factor events are able to touch people so deeply is that they follow the hidden laws of the universe. People who are not conscious of these laws explain the world as a set of coincidental events. They would explain the X-factor as small miracles. But in fact X-factor events break the shell of our daily ego and remind us that we are part of a bigger universe filled with beauty and love. People who know these laws (like Hermetists and Cabbalists) would be able to consciously understand X-factor events. They would look at such an event and might say: this is a well exercised ritual. They would know this as they are consciously trying to create X-factor events themselves. 🙂