Scent of a woman – a modern Grail legend

– spoiler alert –

Scent of a woman is a movie about initiation and healing on a deep and profound level. An old warrior (ex-marine) is hurt (cynical) and blind (literally and figuratively for the beautiful things in life). He wants to die and goes to NY for a final blast. But, since he is blind he is accompanied by his young and inexperienced nephew. The old warrior starts to teach him some tricks. Such as manically driving in a Ferrari through NY. The boy is shocked at first, but learns fast. Next they go out to a dancing venue. In the magnifiscent (typo and it stays) scene Al Pacino (blind old man) dances the tango with a beautiful woman. The young boy watches closely and intrigued. In the end the old warrior dresses up in formal attire to commit suicide. The young boy catches him just before it is too late. And then the balance of the movie shifts and the boy initiates the old man by convincing him to start living again. Through the innocence and love of his apprentice the old warrior’s heart melts and he is magically healed. A bit like how Amfortas is healed by Parsival. I cannot recall if in this movie the grail question is asked: ‘what ails thee my friend’, but it seems to be a similar mechanism. The boy cares about the old man and through this love, the old man is healed. And thus, in the end both men have learned a lot and are healed in their hearts. Now then, why is this movie called ‘Scent of a woman’? On the surface this movie is much about lust: the old man wants to go out with a bang and do all the exiting things once more before kicking the bucket. The sex drive of a man is the most primal force for life. But underneath there is more. Something that the old warrior seems to have forgotten. Or something he is not able to feel anymore because he is hurt. But his (naive?) virgin nephew still knows what that is. It is the true love of the woman. It is Courtly Love. The Holy Grail. That which nobody can see (the warrior is blind) but what you perhaps can smell. This hint of a deeper layer in the movie draws us deeper in on the quest. And because of this Scent of a Woman is a Great movie indeed. The movie ends with a trial at the university where the young boy needs to defend himself for not snitching on another person. In the trial he refuses to speak up. But the old man does speak up. In a compelling speech the old man speaks about the lost knightly virtues of the University and how these virtues are almost also removed from the young boy. ‘There is nothing worse than the sight of an amputated spirit’. I need to see this movie again soon.

Over helderziendheid

 

Over het begrip helderziendheid bestaat ironisch genoeg nogal wat onduidelijkheid.

In tegenstelling van wat veel mensen denken is helderziendheid niet zozeer dat je in trance of droomtoestand bepaalde beelden tot je krijgt.

Helderziendheid is geen zigeunerin die in een glazen bol kijkt. Helderziendheid kan inderdaad gepaard gaan met visioenen. Maar met visioenen alleen val je gemakkelijk ten prooi aan de wereld van de illusies.

Wat is helderziendheid dan wel? Helderziendheid is de mentale capaciteit om door de chaos van alledag patronen (orde) te kunnen herkennen. Daardoor weet je hoe dingen werken en kun je voorspellen hoe iets in de toekomst uit zal pakken. De helderziendheid van vroeger was niet zozeer in glazen bollen kijken, maar meer van naar de sterren kijken. De wijsheren van Egypte en Babylonië analyseerden de patronen van de sterren, constellaties en planeten en aan de hand van die patronen (astrologie) richtten zij hun hele maatschappij in. Zij kenden de verborgen invloeden van de hemelse sferen, stemden zich daarop af en konden aan de hand van kosmische patronen de toekomst voorspellen.

Een mooi voorbeeld hiervan is het Bijbelse voorbeeld van de droom van de farao en de zeven goede en slechte jaren. In de Bijbel staat dat Joseph de droom juist interpreteerde van de naderende hongersnood. Ikzelf denk echter dat de Egyptenaren de hongersnood aan zagen komen door kosmische patronen.

Deze vorm van helderziendheid ziet men in onze moderne maatschappij terug in de vorm van computeranalyses en scenario planning. Denk aan het voorspellen van zaken zoals het weer, beurzen ect. Ook al is dit voorspellen ontdaan van haar spirituele kant, het doel is hetzelfde: orde scheppen in de chaos. En dat kan alleen wanneer je oorzaken en gevolgen kent.

Een zigeunerin die echt helderziend is, doet twee dingen. Zij is in eerste instantie in staat om contact met de astrale wereld. Maar in tweede instantie weet zij daar hoofdzaken van bijzaken elkaar te onderscheiden en orde in de chaos te scheppen. Op deze manier is helderziendheid niet zweverig, maar juist heel concreet. Zij verbindt de hemel met de aarde. En dit is een van der verklaringen waarom sommige culturen zo succesvol zijn geworden.

Towards a new Rosicrucian impulse: alchemy of the body

The story of the Chemical Wedding is about combining the ruling male aspects of yourself (the King) with the sleeping, or suppressed Venus, inside of you. It is an alchemical tale about recombining polarities (f.e. body and spirit, male and the female) in order to create new balances. And the ultimate goal is to achieve the stone of the wise.

When you read the story at first glance, the challenge is far from easy. Actually, the story is a bit moralistic and perfectionistic. In order to complete the alchemical procedure you must have attained a purity and perfection which is almost beyond measure. For example, first you must be able to survive a weighing ceremony of seven weights which are based on the seven sins. Who can say that he / she will be able to pass such a test? If you would say, you would fail the test of vanity! When you pass this test, you will need to complete complicated alchemical activities in the higher spiritual realm. In short: you will have to become an adept magician with an extensive laboratory. Only Christian Rosenkreuz was able to attain this high ideal.

Last weekend I was attending a conference about the Chemical Wedding. I was surprised about how the insights of this work were shared. At one side of the room, a person was telling a complicated, insightful and intellectual story. At the other side of the room, about 100 listeners were sitting in chairs silently absorbing the information. Many had their eyes closed and quite some of them (including myself sometimes, i must admit), nodded of in small sleeps.

I was wondering how these insights would be integrated into the daily lives of the attendants by merely listening to the speaker. Most likely the insights would not go much deeper than an intellectual understanding. The question arose to me how the Chemical Wedding could be integrated in daily life.

All of a sudden it struck me: the mission of the Chemical Wedding was to free and integrate Lady Venus with the King. This could not be done by listening alone! When I was watching the audience during the lectures, looking at all the sleeping bodies on the chairs, I thought: this is Lady Venus! Sleeping, suppressed in the cellar. For me it became clear that this goal has to be achieved with the aid of our greatest alchemical instrument which we all have: our own body.
Connecting spirit and matter cannot be done without the body which is spirit in matter. The body can be seen as a sacred vessel with the most wondrous alchemical processes such as sensations and feelings. The Chemical Wedding makes one thing clear: these alchemical processes are to be understood and transmuted instead of rejected or suppressed.

For me, the best way to integrate my body with my spirituality is through dance with a sacred intention. When dance becomes a form of prayer, the wisdom of the body will guide you and give you feedback and insights of how to implement and understand certain knowledge. This is an experimental process with ups and downs. But there is no shame or sin in that. When understood and freed, the wisdom of the body, Lady Venus, will guide us towards a heavenly marriage of the body and spirit.

How alchemy integrates both spirit and matter

Afgelopen weekend was ik bij een conferentie over Christian Rosenkreutz en het 400 jarig bestaan van het boek ‘Chymische hochzeit’. Vanuit verschillende kanten werd er ingegaan en gekeken naar de Christelijke alchemie. Een interessante lezing heette ‘Mytho-Alchemie zwischen Verschlusseling in Imagination’ van Rainer Wertmann. Hij is jaren lang chemist geweest bij een groot bedrijf en heeft zich later bezig gehouden met alchemie. Een van zijn stellingen van alchemie was dat alchemie zowel een beschrijving is van innerlijke processen als een daadwerkelijke receptuur van chemische processen. Dit kwam dan met name naar voren in de alchemistische tekeningen, die vaak geheimzinnig en fantastisch zijn. Een voorbeeld hiervan was een grafure van een wolf die aan een dode naakte koning vreet. Op de achtergrond ziet met de wolf branden en de koning is tot leven gekomen met prachtige kleren aan. Naast dat dit een innerlijk proces weergeeft, geeft het ook heel duidelijk een chemisch proces aan. De koning in de alchemie staat voor metaal en in dit geval voor goud. Een dode en naakte koning staat voor onzuiver of vervuild goud. De wolf staat voor antimonen. Wanneer je antimonen bij goud voegt, vreet dat het goud aan. Wanneer je vervolgens beide verhit, hecht al het vuil uit het goud zich aan de antimonen en wordt het goud weer zuiver.

Our lost and suffering men

Dit filmpje raakt me. Mannen in onze maatschappij zijn lost. Gevangen tussen hardcore consumentisme aan de ene kant en het goed ontwikkelde gevoelsleven van de vrouw aan de andere kant. Mannen weten niet meer wat het is om man te zijn omdat het ze niet meer wordt geleerd door hun vader. Hun vader heeft het ook niet meer geleerd. Door de mechanisatie en automatisatie is een eeuwenlange traditie van manneninitiatie verloren gegaan. Het antwoord op de vraag: hoe kun je krachtig zijn in je kwetsbaarheid en andersom. Het boek Iron John heeft voor mij in dit opzicht veel betekend. Mannen zijn lost vandaag de dag en velen moeten zichzelf initieren. Misschien dat mannengroepen hier een bijdrage aan kunnen leveren.

RIP Helena

IM Helena
Onlangs is Helena overleden. Zij heeft intens samengewerkt met ritual artist Sebastian Holzuber.
Voor mij was Helena een Christen in hart en nieren, maar totaal niet dogmatisch. Sterker nog: samen met Sebastian vocht ze liefdevol tegen alle dogma’s. Door middel van vreemde en humoristische rituelen brak ze door starre muren van zo hoort het naar de open vrije ruimten van zo kan het ook.
Ik heb Helena enkele malen mogen ontmoeten, maar de meest indrukwekkende ontmoeting was tijdens een ritueel wat ik samen met Sebastian heb gedaan met Allerzielen op 1 November 2014.
Dit ritueel was genaamd Dance of the Passion en daarin heb ik op verschillende muziek op verschillende manieren om een kruis gedanst. Dit ritueel had uiteraard een grote verwijzing naar Jesus, maar met een wijnbladerenkrans om mijn hoofd was er ook een verwijzing naar Dionysus. Aan het eind van het ritueel, bij het nummer ‘Mache dich mein Herze rein’ van de Matthauspassion, kwam Helena erbij.
‘At the last song, at the end of the ritual, Helena walked into the room. Helena has been a nun in a convent for 34 years. Now, at the age of 91, she has been working with ritual artist Sebastian Holzuber for 17 years. When she hold me at the cross the hole experience transcended. It was as if I was Jesus and she Maria mourning over me. At that moment I understood the sorrow, suffering and redemption on the cross. This moment showed me the intense Passion of the Christ. I had a realisation that when being in complete fulfilment of your life, looking up to the Heavens, seeing all the sorrow and still knowing that you are loved. I felt an enormous redemption. For me this was as close as a Beatific Vision as I would have dared to hope.
After the ritual I embraced Helena with Sebastian and I deeply felt ‘We are all redeemed’. Helena said: ‘you turned the cross from an instrument of torture into an instrument of salvation’. This was a profound and healing experience. I felt truly blessed.’
Dank je wel Helena dat je jouw licht met ons zo genereus hebt willen delen. Zo zacht en vriendelijk als een lam en tegelijk zo onverschokken en krachtig als een leeuw.
Rust zacht Helena.

Vanavond dit prachtige boek verslonden. Twee mensen ontmoeten God op hun eigen manier en ervaren zijn wrede brute genadeloze oerkracht. Een Job-achtige bespiegeling van recht en onrecht, haat en liefde, geloof en ongeloof.
‘Perhaps one day He will let you lean your head agains His House. Perhaps not’

 

The Essence of Gurdjieff Movements

A parable:
There was a man who lived in the mountains. He knew nothing about those who lived in the city. He liked to move and he danced on happy hardcore.
One day he entered the city. They were dancing ecstatically on some funky tunes. He said, ‘What is this for?’
They said, ‘Ecstatic dance, to integrate the body with the heart!’
He joined the dance and it was very good. He said, ‘What is it made of?’
They said, ‘Movements.’
Later they showed him whirling on mesmerizing Sufi music. He said, ‘What is this for?’
They said, ‘Sufi whirling, for integrating the body, heart and spirit!’
He joined the dance and said, ‘What is this dance made of?’
They said, ‘Movements.’
Finally, they showed him Gurdjieff Movements on the beautiful music composed by De Hartmann.
He said, ‘What is this for?’
They said, ‘Gurdjieff Movements integrating the body, heart, mind and spirit!’
He said, ‘What is this dance made of?’
They said, ‘Movements.’
He said, ‘I am master of all of these, for I perform the essence of all these: movements!’
Because of that view, he knew nothing of the delights of the world; they were lost to him.

– Adapted from The Essence of Torah from the Zohar

Quid pro quo with the Devil for growth

In the movie Silence of the Lambs, Clarice tries to find a serial killer and for this she needs to negotiate with Hannibal Lector, one of the most dangerous serial killers alive. He might even be the Devil himself. She interrogates him a couple of times, but Hannibal only will only answer when Clarice tells him something about herself. The more essential Hannibal’s information becomes, the more intimate and painful Clarice’s story becomes.
This movie can be seen as a double initiation. Clarice is advancing at the FBI with help of her boss. This is the rational good guy, although his motives can be second guessed (is he sexually attracted to Clarice)? But at the same time, Hannibal also initiates Clarice on his way. This initiation is most exciting. Obviously Hannibal is the bad guy, but his intentions toward Clarice are good, almost fatherly. The only glimpses of human expressions on Hannibal’s face are when Clarice tells him about her childhood trauma.
For Clarice to truly solve this case, meaning her own transformation from a poor town girl into a strong and independent woman, she needs to get back in touch with her childhood trauma. Yes, innocent lambs are slaughtered every day and when you see this without your daddy to protect you, unable to free them, you will run as fast as your legs will carry you. But life is not about running. It is about confronting your fears and conquering them. This is what Clarice does when she ultimately kills Buffalo Bill in the dark. The kills her unconscious fear in the shape of the Cretan Minotaur. It is worth to be noted that this confrontation was only possible with the help of the ‘evil’ Hannibal and by reconnecting with her deepest fears.