About how to use evil as a mirror for your subconsciousness

Today I was discussing with a colleague of mine and I asked him what the function of evil was according to him. We quickly realized that this depends on where you come from. For example a devout Christian would most likely shy away from all sorts of evil. He has the 10 commandments and the 7 virtues and when he sins he will go to hell instead of the aspired heaven. The role of evil is clear: stay away! But for the Freemason the role of evil different. A Freemason lives by the credo ‘know thyself’. He tries to become aware of his vices and tries to transform them into virtues. Different than for the Christian, evil for the Freemason is a mirror of things in himself which he still needs to develop. Many spiritual development paths have a similar approach: find and integrate your dark side with the light.

An interesting analogy is Hercules’ work when he fights the Hydra. The Hydra is a nine headed monster, which, when you cut of one head, it grows three heads back. Hercules finally defeats the monster by raising it up to the sun. All heads, except one, dry out and perish. The last head is buried in the ground. In this analogy the Hydra stands for the impure passions within us which we normally try to suppress. But the way to deal with these impure urges is to integrate them into our consciousness. Then we can make choices and deal with them. This work of Hercules is assigned to the constellation Scorpio: it is interesting that this topic comes up at this time of the year.

William Blake in his Proverbs of Hell puts it rightly: ‘He who desires, but acts not, breeds pestilence’. And it is true. Not only for big topics such as evil. But also for more mundane items. When you have a problem, you can best address it as soon as possible otherwise it grows well out of proportion. Try to not pay a traffic bill in the Netherlands: within a couple of months it will be quadrupled!

But how to use evil as a tool and not to become identified by it? Here the example of Persues slaying Medusa might be inspiring. Medusa is a Gorgon with snakes as hair. Everyone who will look at her will be turned into stone. Luckily, Persues received a polished shield from the goddess Athene. Using this shield to approach the sleeping Medusa, he was able to cut her head of.

 

The trick is to know thyself and not to become identified with your lower self. When you can investigate your vice instead of becoming your vice, then you can slay the Medusa inside of you.

Caravaggio_-_Medusa_-_Google_Art_Project.jpg

What’s Good?

Nadat twee vrienden van Lou kort achter elkaar stierven aan kanker, maakte hij de plaat ‘Magic and Loss’. Een plaat over loslaten, sterven, en soul searching. En dat doet Lou op zijn prachtige, rauwe, onderzoekende manier.

 

Het nummer ‘Whats Good?’ vraagt hij zich af wat er nog goed is op de wereld. Gedurende het nummer, realiseert hij zich dat zelfs de donkere en zwarte dingen in het leven zin moeten hebben.

‘What good in a war without killing?’

‘What good in a disease that won’t hurt you?’

Om daarna somber te vervolgen:

‘No good, I guess, no good at all’

Na deze overpeinzingen dat al die nare dingen op een bepaalde manier toch nut moeten hebben komt Lou tot de conclusie:

‘It’s not fair at all’

Het nummer heeft een break en gaat dan verder met Lou die zich maar af blijft vragen ‘What good’: wat is de zin van dit alles. Maar verrassenderwijs komt uit het jaren ’50 achtergrondkoortje een engelachtige respons. Het is alsof Lou deze existentiële vraag stelt aan een hogere macht en er antwoord komt. Lou vraagt: whats good? De whisky drinkende engelen herhalen de vraag: whats good? Hebben wij jouw vraag goed begrepen? Dit gaat zo over en weer, totdat de door Marlboro gesponsorde engelen eindelijk antwoorden: life’s good. Verbaasd herhaald Lou dit antwoord: life’s good? Life’s good, luidt het antwoord. Op dit moment valt het kwartje bij Lou. Na het verlies van zijn vrienden was hij bezig met de negatieve dingen van het leven en was hij de positieve dingen vergeten. Ja, tuurlijk zijn er nare dingen op aarde, maar al met al is het leven een groot prachtig wonder.

De laatste zin van Lou luidt: life’s good, but not fair at all. Hij heeft een Parsival-achtige ontwikkeling doorgemaakt: van naief naar gepijnigd tot de uiteindelijke integratie van beiden in de conclusie:

life’s good, but not fair at all.

Later in de plaat zal Lou nog verder ingaan op wat ‘fair’ nu eigenlijk is. Daar komt hij tot de conclusie dat al het materiele wat je gegeven wordt, je uiteindelijk toch weer terug moet geven. ‘there is a bit of magic in everything, and then a loss to even things out’ (Magic and Loos). Maar de liefde die je in dat leven vergaart, mag je houden.

Het leven is een magisch proces. De titel van de plaat ‘Magic and Loss’ is daarom erg mooi gekozen.

Fear death and be strong

‘you do not fear death. you think it makes you strong, but it makes you weak. how can you fight longer than possible without the most powerful thing on earth: the fear of death. make the climb as the child did. without the rope. then fear will find you again.’

a man needs to acknowlegde his pain and contain it. only then he can use his pain to climb out of the pit. the pit of self pity.

Goodbye Little Prince

Wow… This version of Purple Rain as an honor to Prince by the cast of the Color Purple complately blew me away. For the first time after the passing away of Prince my eyes were filled with tears. Another great talent we have lost this year. The way how Jennifer Hudson and her collegue just sings their lungs out gave me the chills on my spine. The way in which Price is waved goodbye by the cast of The Color Purple gave me goosebumps. It seemed that Prince was welcomed back Home after a long journey through all the realms and different strands of music. He was embraced by his fellow brothers when he came Home to his black soul roots.

Goodbye Little Prince.

De herrijzenis van de masochrist

De herrijzenis van de masochrist.
Ecstatic Dance met Pasen stond voor mij in het teken van wedergeboorte. Door middel van ecstatische dans, heb ik het ego laten sterven om vervolgens te ontdekken dat de ziel dan op staat. Dat lijkt masochisme, maar het is masochristisch. Dat is de Passie. Jezelf doelbewust aan het kruis nagelen en jezelf opofferen voor iets groters. Dus gooi alles eruit wat je in je hebt en ontdek dan dan je een oneindige bron van liefde blijkt te zijn. Offer jezelf op als druppel en ontdek dat je de zee bent. Het offer is fysiek zijn, maar Jezus is ook niet voor niets fysiek gestorven. Maar wees niet bang: je sterft, maar je zult nog mooier herrijzen.

RIP Johan Cruijff.

RIP Johan Cruijff. Een van de momenten die mij is bijgebleven is de documentaire over sportieve en culturele invloed van Johan Cruijff op Barcelona. In deze documentaire uiten Catalanen hun bewondering in woord en vooral gebaar voor Johan. Vooral het moment dat een arts in witte jas in een ziekenhuis provisorisch een actie van Johan naspeelt is mij bijgebleven. Voordat hij de scene naspeelt: hij haalt diep adem om zich zo goed mogelijk in te leven. Zijn vinger dient als Johan en een pil dient als bal. In Nederland zijn we niet zo goed in het eren van helden. We hebben altijd wel wat aan te merken op deze of gene. Maar de Catalanen wisten het wel: Johan was een held die Barcelona bevrijdde van het juk van het Koninklijke Madrid. Johan was misschien wel meer dan een held: een soort van heilige. Dit komt ook naar voren in de titel van deze documentaire. Johan had als stopwoordje: op een gegeven moment – en un momento dado. Maar in het Spaans zei hij: op een moment wat je gegeven wordt en dan kreeg wat hij zei ineens een hele andere lading. Johan: dank je wel voor alle mooie momenten die je ons gegeven hebt.