Over het belang van het stellen van de grail question: onderzoek in compassie

Bijna 3 jaar geleden had ik wat geschreven over Ongelovige Thomas en ik ben het er nog steeds mee eens. Op dit moment houd ik bij bezig met de Arthurian legends. Daarin staat de zogenaamde Grail question centraal. Het verhaal gaat als volgt. Een ridder kom in het graalkasteel, ziet de wonderlijkste dingen zich voltrekken. Echter hij is zo onder de indruk van dit alles, dat hij vergeet de vraag te stellen wat het allemaal inhoudt. De volgende dag wordt hij wakker in een leeg kasteel en zwerft hij doelloos rond. Pas wanneer de ridder (Parisval) compassie leert ervaren, is hij in staat de grail question te stellen en op quest te gaan. Na vele omzwervingen komt hij weer terug in de grail burcht en verlost hij, door het stellen van de vraag, de koning van zijn wond en wordt het land geheeld. De graalvraag bestaat wat mij betreft uit twee delen. Enerzijds is er het medeleven en de compassie in de ander. Dit is de start van de quest. Maar vervolgens is er ook het onderzoek van wat graal nu eigenlijk is. Alleen door vragen te stellen en door te begrijpen hoe dingen werken kun je de verschillende ridders verslaan en het land bevrijden. In de Arthur legenden is in de verschillende quests veel esotherische kennis verstopt over hoe welke ridders het beste overwonnen kunnen worden. Deze kennis ligt voor het oprapen, maar dan moet je wel de vraag stellen.

Ecstatic dance sacrifice

Vanavond weer gedanst bij Ecstatic dance. Meer en meer realiseer ik mij, dat voor mij geldt: mijn ego moet sterven op de dansvloer. Mijn ego is een vrijwillige offering aan de Dans. Opdat mijn ziel kan verschijnen. Deze offering moet ik zelf maken. Dat kan niemand anders voor mij doen. De muziek niet, de andere dansers niet, de sfeer niet. Nee, alleen ikzelf. Soms gaat dat makkelijker dan andere keren en vanavond was een van de minder gemakkelijke avonden. Toch ging ik door. Sleuren, trekken, en geduldig wachten op dat moment dat mijn ego zich vermoeid gewonnen geeft. En dan ineens, plots, valt alle moeite weg. Ik voel me een met mijn omgeving. Een glimlach verschijnt op mijn gezicht. Flow. Ecstase. En ik bid.

Over helderziendheid

 

Over het begrip helderziendheid bestaat ironisch genoeg nogal wat onduidelijkheid.

In tegenstelling van wat veel mensen denken is helderziendheid niet zozeer dat je in trance of droomtoestand bepaalde beelden tot je krijgt.

Helderziendheid is geen zigeunerin die in een glazen bol kijkt. Helderziendheid kan inderdaad gepaard gaan met visioenen. Maar met visioenen alleen val je gemakkelijk ten prooi aan de wereld van de illusies.

Wat is helderziendheid dan wel? Helderziendheid is de mentale capaciteit om door de chaos van alledag patronen (orde) te kunnen herkennen. Daardoor weet je hoe dingen werken en kun je voorspellen hoe iets in de toekomst uit zal pakken. De helderziendheid van vroeger was niet zozeer in glazen bollen kijken, maar meer van naar de sterren kijken. De wijsheren van Egypte en Babylonië analyseerden de patronen van de sterren, constellaties en planeten en aan de hand van die patronen (astrologie) richtten zij hun hele maatschappij in. Zij kenden de verborgen invloeden van de hemelse sferen, stemden zich daarop af en konden aan de hand van kosmische patronen de toekomst voorspellen.

Een mooi voorbeeld hiervan is het Bijbelse voorbeeld van de droom van de farao en de zeven goede en slechte jaren. In de Bijbel staat dat Joseph de droom juist interpreteerde van de naderende hongersnood. Ikzelf denk echter dat de Egyptenaren de hongersnood aan zagen komen door kosmische patronen.

Deze vorm van helderziendheid ziet men in onze moderne maatschappij terug in de vorm van computeranalyses en scenario planning. Denk aan het voorspellen van zaken zoals het weer, beurzen ect. Ook al is dit voorspellen ontdaan van haar spirituele kant, het doel is hetzelfde: orde scheppen in de chaos. En dat kan alleen wanneer je oorzaken en gevolgen kent.

Een zigeunerin die echt helderziend is, doet twee dingen. Zij is in eerste instantie in staat om contact met de astrale wereld. Maar in tweede instantie weet zij daar hoofdzaken van bijzaken elkaar te onderscheiden en orde in de chaos te scheppen. Op deze manier is helderziendheid niet zweverig, maar juist heel concreet. Zij verbindt de hemel met de aarde. En dit is een van der verklaringen waarom sommige culturen zo succesvol zijn geworden.

Towards a new Rosicrucian impulse: alchemy of the body

The story of the Chemical Wedding is about combining the ruling male aspects of yourself (the King) with the sleeping, or suppressed Venus, inside of you. It is an alchemical tale about recombining polarities (f.e. body and spirit, male and the female) in order to create new balances. And the ultimate goal is to achieve the stone of the wise.

When you read the story at first glance, the challenge is far from easy. Actually, the story is a bit moralistic and perfectionistic. In order to complete the alchemical procedure you must have attained a purity and perfection which is almost beyond measure. For example, first you must be able to survive a weighing ceremony of seven weights which are based on the seven sins. Who can say that he / she will be able to pass such a test? If you would say, you would fail the test of vanity! When you pass this test, you will need to complete complicated alchemical activities in the higher spiritual realm. In short: you will have to become an adept magician with an extensive laboratory. Only Christian Rosenkreuz was able to attain this high ideal.

Last weekend I was attending a conference about the Chemical Wedding. I was surprised about how the insights of this work were shared. At one side of the room, a person was telling a complicated, insightful and intellectual story. At the other side of the room, about 100 listeners were sitting in chairs silently absorbing the information. Many had their eyes closed and quite some of them (including myself sometimes, i must admit), nodded of in small sleeps.

I was wondering how these insights would be integrated into the daily lives of the attendants by merely listening to the speaker. Most likely the insights would not go much deeper than an intellectual understanding. The question arose to me how the Chemical Wedding could be integrated in daily life.

All of a sudden it struck me: the mission of the Chemical Wedding was to free and integrate Lady Venus with the King. This could not be done by listening alone! When I was watching the audience during the lectures, looking at all the sleeping bodies on the chairs, I thought: this is Lady Venus! Sleeping, suppressed in the cellar. For me it became clear that this goal has to be achieved with the aid of our greatest alchemical instrument which we all have: our own body.
Connecting spirit and matter cannot be done without the body which is spirit in matter. The body can be seen as a sacred vessel with the most wondrous alchemical processes such as sensations and feelings. The Chemical Wedding makes one thing clear: these alchemical processes are to be understood and transmuted instead of rejected or suppressed.

For me, the best way to integrate my body with my spirituality is through dance with a sacred intention. When dance becomes a form of prayer, the wisdom of the body will guide you and give you feedback and insights of how to implement and understand certain knowledge. This is an experimental process with ups and downs. But there is no shame or sin in that. When understood and freed, the wisdom of the body, Lady Venus, will guide us towards a heavenly marriage of the body and spirit.

How alchemy integrates both spirit and matter

Afgelopen weekend was ik bij een conferentie over Christian Rosenkreutz en het 400 jarig bestaan van het boek ‘Chymische hochzeit’. Vanuit verschillende kanten werd er ingegaan en gekeken naar de Christelijke alchemie. Een interessante lezing heette ‘Mytho-Alchemie zwischen Verschlusseling in Imagination’ van Rainer Wertmann. Hij is jaren lang chemist geweest bij een groot bedrijf en heeft zich later bezig gehouden met alchemie. Een van zijn stellingen van alchemie was dat alchemie zowel een beschrijving is van innerlijke processen als een daadwerkelijke receptuur van chemische processen. Dit kwam dan met name naar voren in de alchemistische tekeningen, die vaak geheimzinnig en fantastisch zijn. Een voorbeeld hiervan was een grafure van een wolf die aan een dode naakte koning vreet. Op de achtergrond ziet met de wolf branden en de koning is tot leven gekomen met prachtige kleren aan. Naast dat dit een innerlijk proces weergeeft, geeft het ook heel duidelijk een chemisch proces aan. De koning in de alchemie staat voor metaal en in dit geval voor goud. Een dode en naakte koning staat voor onzuiver of vervuild goud. De wolf staat voor antimonen. Wanneer je antimonen bij goud voegt, vreet dat het goud aan. Wanneer je vervolgens beide verhit, hecht al het vuil uit het goud zich aan de antimonen en wordt het goud weer zuiver.

Over de persoonlijke versus en universele Law of Attraction.

Op Facebook zie ik het regelmatig voorbij komen. Vrienden die dingen vragen aan het Universum. Durf te vragen. Die nieuwe baan, een nieuwe partner, of die droom vakantie. Dit is de zogenaamde Law of Attraction: je wenst iets en met je hele hebben en het Universum zal zich vervolgens inspannen dat jouw wens ook daadwerkelijk vervuld wordt.

Echter, dit principe werkt niet op de lange duur. Ja, je kunt dingen wensen en krijgen op de korte termijn. Maar op de lange termijn valt alles onder de grote Law of Attracion: namelijk die van het Universum zelf. Onder die Law vallen we allemaal, want dit is de orde van dingen. Dus wanneer jij iets vraagt, waar jij nog niet aan toe bent, dan zul je het krijgen, maar zul je ook de negatieve gevolgen ervan moeten dragen. En wanneer jij wat vraagt en krijgt, draag je ook de verantwoordelijkheid voor het feit dat een ander het misschien veel harder nodig had, maar het niet kreeg. Dit is een vorm van spiritueel consumentisme. Sinds wanneer is het normaal om voor jezelf te bidden?

Ikzelf stem mij liever af op de hemelse sferen en de energieën van de kosmos. Zo word ik steeds helderder, op en meer ontvankelijk. Dit is echter geen makkelijk proces: mijn ego moet regelmatig een veer laten! Maar als gevolg daarvan, kan soms, door hemelse gratie, mij iets toegeworpen worden. En op zulke momenten ben ik dankbaar, wetende dat ik mij op het juiste pad bevindt.

Voor mij is spiritualiteit is niet meer hebben of meer weten, maar juist meer sacred maken. En vaak gaat sacred maken samen met dingen los te laten of weg te geven.

Vurige Tongen en Vurige Voeten

Pinksteren viert het moment dat de heilige geest in ons afdaalt en dat we leren om de taal van de ziel te uiten. In tegenstelling tot wat in de Bijbel staat, denk ik niet dat de apostelen begonnen te spreken in verschillende talen. De taal van de ziel is die van de zang en iedereen verstaat de taal van de zang. Maar 80% van de menselijke communicatie non-verbale communicatie. Het ontvangen van de heilige geest is in mijn ogen niet slechts beperkt tot de spraak alleen. De non-verbale communicatie van de ziel is de dans. Daarom wens ik iedereen een prachtig Pinksteren met Vurige Tongen en Vurige Voeten toe. Laat de Heilige Geest in je zingen en dansen!