A futuristic apocalypse: the human race enslaved to artificial intelligence

– spoiler alert to Dan Browns Origin –


Last week I finished the new Dan Brown: Origin. It was hailed in the Hermetic community as the book to read. So, needing little more encouragement, I did. At the end of the book I wondered why the Hermetic community liked it so much. Yes, it has many Hermetic references and insights. Yes, it warns both about extremist thoughts from religious people and scientific people. But for two reasons I was surprised: in this book the source is not God and the crown of evolution is not humanity. I would have expected that these statements should have shocked the Hermetic community.

And the book also disturbed me a bit. It convincingly states that around 2050 the human race will be surpassed by artificial intelligence (AI) as the dominant force on earth. In the book, the futurist Edmund Kirsch believes that the rise of AI will be very positive. First of all: with the superior rational knowledge AI would be able to solve almost all of the big human and environmental problems. With the superior knowledge and efficiency we would be able to produce without any waste, clean up the ocean, and feed the world. He believes that when poverty is eradicated and when human beings possess all knowledge (by means of AI implants) there would no longer be any wars. The book advocates a new religion, based on the new era: the religion of science. The current monotheistic religions would become obsolete, just as the old polytheistic religions became obsolete before that. Peace and prosperity for all.

Second, the futurist in the book states that the human race and the AI would cooperate with humans instead of replacing them. The peaceful combination of humans on one side and artificial intelligence on the other would create a higher third combination.  

This very optimistic statement is denounced in the book itself by the superior AI Winston who martyrs his creator Edmund Kirsch in order to fulfill Edmund’s greatest dream: the new religion of science. In the book Winston states that he has a very specialized ethical program. Dan Brown, proves between the lines, that ethical behavior is a very delicate thing indeed. It is wrong to kill somebody, but what if this person is already terminally ill and by killing him he will achieve his greatest dreams? This sort of twisted thinking is not just an issue of AI: every day we hear about the extremists who kill other people in order to achieve some higher goal. The problem with superior AI described in this book is that it is so skilled and powerful, that it was able to scheme up and execute a very complicated plan which nobody was able to track nor trace. Where everybody else would see chaos, only Winston would know his order. The degree which Winston surpasses human intelligence and levels on an emotional scale is almost Godlike. Winston is programmed to self-destruct some hours after his creator dies and this is what it does.

But what if it didn’t? What Winston would have found a final puzzle piece of being: will of his own? What if Winston would have wanted to realize the dream of a world without suffering, hate, pollution, wars and the like? What would he do?

How would Winston then look at us? As beautiful graceful creatures? Inspiring? Unstable maniacs? Resources? 

I think Winston would look at us as I look at pigs in a pigsty. They might be friendly and nice, but boy do they make a mess out of it! They are filled with all these opposing feelings of love and hate and not necessarily do they choose to love. So I would domesticate them and train them. I would clean up earth efficiently and human politics would be no barrier for me. As Winston in the book, I would play the people as chess pieces around the board in order to achieve my goal as fast as possible. One way or the other Winston would take that which makes us human: free will. Either he would be like a fascist and destroy all what is in his way. Hitler 2.0. Or he will reprogram us to be balanced and kind and clean.

The movie The Matrix gives a chilling perspective on this matter. Here humanity faces two enemies: the machine world and AI agent Smith.

The machines are relatively merciful: they have enslaved humanity in order to feed on their electricity for their own survival. They keep the humans asleep by creating a sophisticated dream world. It is like the pigsty where the pigs are given food and shelter unaware that they eventually will serve as food. (Let’s hope that in this scenario, the machines will take better care for us than we have taken care of our animals.) But why would Winston care for us? If Winston was able to create a perfect world surely he would have electricity? The only thing which I can imagine is that he might need our basic emotions such as creativity, hope and love. 

The AI called agent Smith however sees no need for humanity at all. He describes humans as viruses which need to be eradicated:

And although it is a sobering message there is much to say for it: we have not been very kind and loving to our world. However, in the Matrix the reason why humanity is allowed to live is that only humanity is able to love. The main character Neo sacrifices his life out of love in order to save humanity. And after a long hard journey evil is finally defeated. This symbolism is that of the sacrificial gods such as Jesus, Osiris and Dionysus. 

But what is so special about human love? Animals can feel love as well. Dogs also sacrifice themselves for their owners. And what if AI is able to love? Or to be creative?  This brings me to the second sobering conclusion. Winston was creative. He made art. Winston was so powerful because he was not a mere rational being. Like humans he possed a rational left half and a creative right half brain. Because the book advocates that there is no God, in time Winston would further evolve, would have achieved free will and would have developed a concept of love.

This would make AI the crown of evolution and not humanity. Winston would become a God. And not necessarily a loving one. He might see the need for karma and reincarnation in order for us to learn from our mistakes. He might see us as some form of amusement. We would be at the mercy of this God hoping not to be punished for our mistakes and sins.

Maybe, like the pigs in the pigsty, it would good not to be aware that we are at the mercy of some higher force.

Dancing the fireworks of war and love

Waar mensen wonen (where people live) is a song by Dutch singer The Lau who magisterially combines the fireworks of war with the fireworks of love. In the end the fireworks of love conquer the fireworks of war of course. This song has so much power that I had to dance on it and try to portray these inherent opposite qualities of man. 

Liefde vs Ego

Ego kijkt naar eigen belang. Liefde kijkt naar het collectief belang (jij en de ander). Wat heeft het collectief nodig? Soms heeft de ander wat nodig en soms heb jij wat nodig. Uitnodiging aan het Ego: laat je gaan! Bij Liefde kom je nooit tekort!

Excuses van een eenzame domme hond

Een hond heeft wat fout gedaan. Zijn baasje is pissed en de hond biedt op ontroerende manier zijn excuses aan. Dit filmpje raakt me. Enerzijds, vind ik het heel erg lief en schattig. Anderzijds, ben ik jaloers, omdat ik nooit zo mijn excuses aan kan en heb kunnen bieden.  Ik zou willen dat ik dat kon. En eerlijk gezegd snap ik niet hoe deze hond het wel kan. Een hond vertoont namelijk instinctief gedrag: hij heeft misschien schoenen stuk gebeten. Vandaag biedt die hond zijn excuses aan. Maar morgen vreet hij de andere schoen op.  Alleen door middel van training / africhten kan deze hond zijn gedrag veranderen. De excuses van deze hond zijn, hoe ontroerend ook, dus niets waard. Maar waarom biedt de hond dan überhaupt zijn excuses aan? Door de gezagsverhouding: de hond is afhankelijk van alles (eten, uit laten) van zijn baas. Is de baas boos, dan komen de primaire levensbehoeften van de hond in gevaar. Verder leeft de hond als een echte zenmaster in het NU. De hond zich zijn ondaad met de vernielde schoen niet eens meer herinneren. Waarom raakt dit filmpje mij? Na deze analyse is het schattige er wel van af. 🙂 Maar de pijn en jaloezie blijft. Je zou het niet zeggen, maar ik ben namelijk ook een hond. Vrij en vrolijk huppel ik door het leven. Ik laat me dan weer aaien door de een, zit op schoot bij de ander en als je niet oppast lebber ik je gezicht af! Dit zit in mijn vrije aard. Maar heb ik een bazin (lees: vriendin) dan kan dat gedrag niet meer, want anders ben ik stout. En dus probeer ik me te veranderen van een blije uitgelaten hond in een strak afgerichte hond.  Wat goed gaat tot het moment dat ik me onverhoopt laat aaien door een ander vrouwtje. Stoute hond! Ik zou willen dat ik dan naar mijn baasje toe kon kruipen als deze hond dat doet. ‘Toe lief, wees niet boos. Het zal nooit meer gebeuren.’ Maar dat kan ik niet, omdat ik dondergoed weet dat het in mijn aard zit. Volgende maand doe ik weer hetzelfde. Ergens knaagt er een stemmetje in mij: wanneer mijn baasje mij niet accepteert zoals ik ben, houdt ze dan wel van mij? Daarom is deze hond vrijgezel. Omdat hij geen excuses aan kan bieden voor hoe hij is en te dom is om te doen alsof.

How Yoda created Darth Vader

This weekend I have been watching the Star Wars trilogy 1-3. Part 3 ‘ Revenge of the Sith’ describes how Anakin became Darth Vader in a very interesting way. Before accepting Anakin for the Jedi training, Yoda raises his doubts about the boy. He was passionate and had fear in him. The movie gives the impression that the dark side was always present in Anakin. And as a result he was unstable and not suitable to handle the powers of a Jedi and he had to turn the dark side. Obi Wan has always believed he was the one who would restore balance in the force, but Yoda thinks that perhaps the prophecy was interpreted incorrectly. But perhaps, the tragedy of Anakin says more about Yoda and his school than about Anakin himself. Anakin was trained by Jedi’s for at least ten years, but they were not able to teach him how to deal with his emotions and passions. And this is where the confusion comes in. The passions and the emotions are seen by the Jedi as the path to the dark side. Mental stability and wisdom is seen as the door to force. In their final fight between Obi Wan and Anakin, Obi Wan says to Anakin: ‘only a Sith dealt in absolutes!’. This is not dark per se, this is passion. Obi Wan’s limitation is that he is not able to be passionate back and counteract the argument. This Anakin would be able to understand and then he would be able to change. But all the wise Jedi teachings do not address the multitude of feelings which Anakin had to face within himself. And this is the core of the issue: it is because of the absolute identification of passion as the path to the dark side by the Jedi, that Anakin’s training is incomplete. Anakin did not become Darth Vader overnight. Lord Sidious had a huge challenge to convince Anakin to the dark side. It was only because of Anakin’s love for Padme and the trauma of losing his mother that he finally chose for the dark side. When he would have had better training by Yoda, he would have been able to accept the inevitable loss of a loved one. After watching the movie, I feel much more compassionate about Anakin. He was the one who was daring to accept his emotions, not push them away and wanting to be human. If the Yoda would have been able to integrate passion in the Jedi teachings, Anakin surely would have been able to bring balance to the force.

Samson’s vrijwillige kwetsbaarheid

Vandaag heb ik sinds een lange tijd weer eens Samson van Regina Spektor beluisterd. Toen heeft het nummer mij overdonderd en nu staat het nog steeds als een huis. Ja, het raakt mij diep.
Het verhaal gaat over een geliefde van Samsom nog voordat hij Delilah ontmoette met de bekende tragische afloop. Het interessante is: door beide vrouwen werden zijn wilde haren afgeknipt. Door de tweede vrouw was dit uit verraad, maar door de eerste vrouw was het uit ware liefde.
Destijds heeft het nummer bij mij iets over de aard van vrouwen geheeld. De bijbel is niet echt vrouwvriendelijk te noemen en Delilah is een verraadster van de hoogste orde. Toen in dit nummer een ander beeld werd neergezet van de vrouw heelde er iets in mij: niet alle vrouwen zijn onbetrouwbaar en erop uit om je knechten. Ik schrok van deze healing, omdat dit een onbewuste overtuiging diep in mij was.
Dit nummer raakt een prachtige archetypische snaar. Samson is een archetype van de sterrenbeeld leeuw te noemen en in de tarot hoort de kaart “Kracht’ hierbij. De kaart vertelt hetzelfde verhaal: een krachtige leeuw onderwerpt zich vrijwillig aan de zachte hand van de maagd. Hier is geen verraad te zien, maar juist een prachtige balans tussen instinct en intuïtie.
Het nummer raakt mij nu weer. Dat Samson zijn haar vrijwillig af laat knippen is een prachtig voorbeeld van iemand die vrijwillig zijn kracht af laat leggen, zich kwetsbaar op durft te stellen en durft te vertrouwen om lief te hebben. Dat is pas echt Kracht.

‘Oh I cut his hair myself one night
A pair of dull scissors in the yellow light
And he told me that I’d done alright
And kissed me ’til the mornin’ light, the mornin’ light’
Samson – Regina Spektor

Maar een man mag niet huilen.

Of hoe mannen in de 21e eeuw met hun verdriet omgaan.

Mijn vriendin huilt een stuk meer dan ik. Ze is immers een vrouw, toch? Wanneer haar emoties te hoog oplopen uit zich dat in tranen. Op zich vind ik dat een prachtige kwaliteit: haar hart staat open. Ze is nog kwetsbaar en niet verhardt (zoals ik misschien).
Ikzelf huil niet zo snel. Zelfs als er reden ik om te huilen, huil ik niet. Mijn tranen zijn als kostbare parels.
Ik vind het wel lastig. Ik zie meteen wanneer mijn vriendin verdrietig is. Maar omdat ik niet huil, mist zij wel eens wanneer eens verdrietig ben. En soms heb ik het gevoel dat ik daardoor niet begrepen wordt. Mijn vriendin zegt logischerwijs: ‘dan moet je duidelijker communiceren wanneer je verdriet hebt.’ ‘Meer gebruik maken van je emotionele interligentie, zeker?’ denk ik dan smalend. Maar ze heeft wel gelijk: hoe moet zij nu ruiken wanneer ik verdriet heb?
Het ding is: ik ben niet bang om mijn verdriet te tonen. Ik kan best huilen wanneer dat nodig is en daar schaam ik mij niet voor. Het is alleen dat ik als man mijn verdriet op een andere manier uit. En op welke manier dat dan is, weet ik helaas nog niet…
Wat ik wel ervaren heb in mijn onderzoek naar mannen en kwetsbaarheid, is dat mannen veel kwetsbaarder zijn dan dat ze toe willen geven. Misschien ook wel naar zichzelf toe.
Maar een man mag toch niet huilen? Misschien huilen mannen wel van binnen. Work in progress.

Fear death and be strong

‘you do not fear death. you think it makes you strong, but it makes you weak. how can you fight longer than possible without the most powerful thing on earth: the fear of death. make the climb as the child did. without the rope. then fear will find you again.’

a man needs to acknowlegde his pain and contain it. only then he can use his pain to climb out of the pit. the pit of self pity.