Dancing the fireworks of war and love

Waar mensen wonen (where people live) is a song by Dutch singer The Lau who magisterially combines the fireworks of war with the fireworks of love. In the end the fireworks of love conquer the fireworks of war of course. This song has so much power that I had to dance on it and try to portray these inherent opposite qualities of man. 

Liefde vs Ego

Ego kijkt naar eigen belang. Liefde kijkt naar het collectief belang (jij en de ander). Wat heeft het collectief nodig? Soms heeft de ander wat nodig en soms heb jij wat nodig. Uitnodiging aan het Ego: laat je gaan! Bij Liefde kom je nooit tekort!

Excuses van een eenzame domme hond

Een hond heeft wat fout gedaan. Zijn baasje is pissed en de hond biedt op ontroerende manier zijn excuses aan. Dit filmpje raakt me. Enerzijds, vind ik het heel erg lief en schattig. Anderzijds, ben ik jaloers, omdat ik nooit zo mijn excuses aan kan en heb kunnen bieden.  Ik zou willen dat ik dat kon. En eerlijk gezegd snap ik niet hoe deze hond het wel kan. Een hond vertoont namelijk instinctief gedrag: hij heeft misschien schoenen stuk gebeten. Vandaag biedt die hond zijn excuses aan. Maar morgen vreet hij de andere schoen op.  Alleen door middel van training / africhten kan deze hond zijn gedrag veranderen. De excuses van deze hond zijn, hoe ontroerend ook, dus niets waard. Maar waarom biedt de hond dan überhaupt zijn excuses aan? Door de gezagsverhouding: de hond is afhankelijk van alles (eten, uit laten) van zijn baas. Is de baas boos, dan komen de primaire levensbehoeften van de hond in gevaar. Verder leeft de hond als een echte zenmaster in het NU. De hond zich zijn ondaad met de vernielde schoen niet eens meer herinneren. Waarom raakt dit filmpje mij? Na deze analyse is het schattige er wel van af. 🙂 Maar de pijn en jaloezie blijft. Je zou het niet zeggen, maar ik ben namelijk ook een hond. Vrij en vrolijk huppel ik door het leven. Ik laat me dan weer aaien door de een, zit op schoot bij de ander en als je niet oppast lebber ik je gezicht af! Dit zit in mijn vrije aard. Maar heb ik een bazin (lees: vriendin) dan kan dat gedrag niet meer, want anders ben ik stout. En dus probeer ik me te veranderen van een blije uitgelaten hond in een strak afgerichte hond.  Wat goed gaat tot het moment dat ik me onverhoopt laat aaien door een ander vrouwtje. Stoute hond! Ik zou willen dat ik dan naar mijn baasje toe kon kruipen als deze hond dat doet. ‘Toe lief, wees niet boos. Het zal nooit meer gebeuren.’ Maar dat kan ik niet, omdat ik dondergoed weet dat het in mijn aard zit. Volgende maand doe ik weer hetzelfde. Ergens knaagt er een stemmetje in mij: wanneer mijn baasje mij niet accepteert zoals ik ben, houdt ze dan wel van mij? Daarom is deze hond vrijgezel. Omdat hij geen excuses aan kan bieden voor hoe hij is en te dom is om te doen alsof.

How Yoda created Darth Vader

This weekend I have been watching the Star Wars trilogy 1-3. Part 3 ‘ Revenge of the Sith’ describes how Anakin became Darth Vader in a very interesting way. Before accepting Anakin for the Jedi training, Yoda raises his doubts about the boy. He was passionate and had fear in him. The movie gives the impression that the dark side was always present in Anakin. And as a result he was unstable and not suitable to handle the powers of a Jedi and he had to turn the dark side. Obi Wan has always believed he was the one who would restore balance in the force, but Yoda thinks that perhaps the prophecy was interpreted incorrectly. But perhaps, the tragedy of Anakin says more about Yoda and his school than about Anakin himself. Anakin was trained by Jedi’s for at least ten years, but they were not able to teach him how to deal with his emotions and passions. And this is where the confusion comes in. The passions and the emotions are seen by the Jedi as the path to the dark side. Mental stability and wisdom is seen as the door to force. In their final fight between Obi Wan and Anakin, Obi Wan says to Anakin: ‘only a Sith dealt in absolutes!’. This is not dark per se, this is passion. Obi Wan’s limitation is that he is not able to be passionate back and counteract the argument. This Anakin would be able to understand and then he would be able to change. But all the wise Jedi teachings do not address the multitude of feelings which Anakin had to face within himself. And this is the core of the issue: it is because of the absolute identification of passion as the path to the dark side by the Jedi, that Anakin’s training is incomplete. Anakin did not become Darth Vader overnight. Lord Sidious had a huge challenge to convince Anakin to the dark side. It was only because of Anakin’s love for Padme and the trauma of losing his mother that he finally chose for the dark side. When he would have had better training by Yoda, he would have been able to accept the inevitable loss of a loved one. After watching the movie, I feel much more compassionate about Anakin. He was the one who was daring to accept his emotions, not push them away and wanting to be human. If the Yoda would have been able to integrate passion in the Jedi teachings, Anakin surely would have been able to bring balance to the force.

Samson’s vrijwillige kwetsbaarheid

Vandaag heb ik sinds een lange tijd weer eens Samson van Regina Spektor beluisterd. Toen heeft het nummer mij overdonderd en nu staat het nog steeds als een huis. Ja, het raakt mij diep.
Het verhaal gaat over een geliefde van Samsom nog voordat hij Delilah ontmoette met de bekende tragische afloop. Het interessante is: door beide vrouwen werden zijn wilde haren afgeknipt. Door de tweede vrouw was dit uit verraad, maar door de eerste vrouw was het uit ware liefde.
Destijds heeft het nummer bij mij iets over de aard van vrouwen geheeld. De bijbel is niet echt vrouwvriendelijk te noemen en Delilah is een verraadster van de hoogste orde. Toen in dit nummer een ander beeld werd neergezet van de vrouw heelde er iets in mij: niet alle vrouwen zijn onbetrouwbaar en erop uit om je knechten. Ik schrok van deze healing, omdat dit een onbewuste overtuiging diep in mij was.
Dit nummer raakt een prachtige archetypische snaar. Samson is een archetype van de sterrenbeeld leeuw te noemen en in de tarot hoort de kaart “Kracht’ hierbij. De kaart vertelt hetzelfde verhaal: een krachtige leeuw onderwerpt zich vrijwillig aan de zachte hand van de maagd. Hier is geen verraad te zien, maar juist een prachtige balans tussen instinct en intuïtie.
Het nummer raakt mij nu weer. Dat Samson zijn haar vrijwillig af laat knippen is een prachtig voorbeeld van iemand die vrijwillig zijn kracht af laat leggen, zich kwetsbaar op durft te stellen en durft te vertrouwen om lief te hebben. Dat is pas echt Kracht.

‘Oh I cut his hair myself one night
A pair of dull scissors in the yellow light
And he told me that I’d done alright
And kissed me ’til the mornin’ light, the mornin’ light’
Samson – Regina Spektor

Maar een man mag niet huilen.

Of hoe mannen in de 21e eeuw met hun verdriet omgaan.

Mijn vriendin huilt een stuk meer dan ik. Ze is immers een vrouw, toch? Wanneer haar emoties te hoog oplopen uit zich dat in tranen. Op zich vind ik dat een prachtige kwaliteit: haar hart staat open. Ze is nog kwetsbaar en niet verhardt (zoals ik misschien).
Ikzelf huil niet zo snel. Zelfs als er reden ik om te huilen, huil ik niet. Mijn tranen zijn als kostbare parels.
Ik vind het wel lastig. Ik zie meteen wanneer mijn vriendin verdrietig is. Maar omdat ik niet huil, mist zij wel eens wanneer eens verdrietig ben. En soms heb ik het gevoel dat ik daardoor niet begrepen wordt. Mijn vriendin zegt logischerwijs: ‘dan moet je duidelijker communiceren wanneer je verdriet hebt.’ ‘Meer gebruik maken van je emotionele interligentie, zeker?’ denk ik dan smalend. Maar ze heeft wel gelijk: hoe moet zij nu ruiken wanneer ik verdriet heb?
Het ding is: ik ben niet bang om mijn verdriet te tonen. Ik kan best huilen wanneer dat nodig is en daar schaam ik mij niet voor. Het is alleen dat ik als man mijn verdriet op een andere manier uit. En op welke manier dat dan is, weet ik helaas nog niet…
Wat ik wel ervaren heb in mijn onderzoek naar mannen en kwetsbaarheid, is dat mannen veel kwetsbaarder zijn dan dat ze toe willen geven. Misschien ook wel naar zichzelf toe.
Maar een man mag toch niet huilen? Misschien huilen mannen wel van binnen. Work in progress.

Fear death and be strong

‘you do not fear death. you think it makes you strong, but it makes you weak. how can you fight longer than possible without the most powerful thing on earth: the fear of death. make the climb as the child did. without the rope. then fear will find you again.’

a man needs to acknowlegde his pain and contain it. only then he can use his pain to climb out of the pit. the pit of self pity.