About mending broken trust

When trust is broken it needs to be restored by something which is called atonement. Atonement is the act of expressing that someone is truly sorry and that they will make amends. However, in our society it seems to be a long lost quality. Currently, it seems that the people who misuse our trust generally just go away. To another challenge, project, or lover or what not. But this behavior is superficial and not sustainable. On one side, people who abuse trust do not learn from their mistakes and do not accept their burdens. You can only grow when you take ownership of your karma. On the other side, the people who have been betrayed are hurt and are reluctant to trust and connect again. Therefore I call to reinstate the value atonement in our society by saying: Please forgive me. I did not realize what I did, but I do now. It will not happen again.

Professionalism vs leadership

A difference between professionalism and leadership. Professionalism excludes emotions whilst leadership embraces emotions. True leadership takes the raw emotions of the group (for example fear, anger, dissappointment, ect.) and transforms it into higher values (such as passion, sense of community, and enthousiasm).

Ecstatic gratefulness

Ecstatic Dance stond voor mij vanavond in het teken van Dankbaarheid. Dankbaarheid naar mijn lichaam toe om exact te zijn. Dankbaar om haar eigen wijsheid en dat het zo fijn is dat ik steeds meer op haar durf te vertrouwen en naar haar ga luisteren. De afgelopen dagen zit ik namelijk wat te kwakkelen met mijn gezondheid en vanavond twijfelde ik of ik wel of niet zou gaan dansen. Want wat is wijsheid? Rust houden? Of juist wel dansen en actief zijn? Ik koos voor het laatste. Aan het begin van de avond ging het allemaal wat stroef en moeizaam en bijna verviel ik in mijn oude fout: klagen tegen mijn lichaam. Frustratie wanneer ik een beat mis en wanneer ik maar niet in mijn flow kom. Maar gelukkig wist ik het om te draaien. Juist doordat het nu zo moeizaam ging, kom ik veel meer waardering opbrengen voor die keren dat ik wel als een speer kon dansen en wel die beat kom pakken. Er schoot een nummer door mij heen (een beetje dramatisch misschien): ‘I wish you could live like a dying man.’ Ja, juist wanneer je dingen niet meer kan, dan ga je dingen weer waarderen. En zo kon ik lief en zacht zijn voor mijn lijf. En toen gebeurde er iets heel bijzonders: het ging ineens. Mijn lijf vond de flow en pakte de beat. Het tweede deel van Ecstatic Dance heb ik gedanst als een jonge God. En niet omdat ik forceerde of mijn lijf op blies, maar juist vanuit ontspanning. Vanavond stond Ecstatic Dance voor mij in het teken van overvloedige Dankbaarheid. Amen.

Parsival’s swan

The moment when the swan (cynge) becomes the signal (signe), then the sign becomes meaningfull. For this reason it is a crime in England to kill swans. Because by killing a swan, you also kill the sign and therefore you lose a deaper meaning to life. This becomes clear in Wagners Parsifal: when the unconscious Parsifal kills the swan, he is severely punished for this crime. But interestingly, killing the swan is his nadir and afterwards he learns to feel pain, regret and compassion.