Samson’s vrijwillige kwetsbaarheid

Vandaag heb ik sinds een lange tijd weer eens Samson van Regina Spektor beluisterd. Toen heeft het nummer mij overdonderd en nu staat het nog steeds als een huis. Ja, het raakt mij diep.
Het verhaal gaat over een geliefde van Samsom nog voordat hij Delilah ontmoette met de bekende tragische afloop. Het interessante is: door beide vrouwen werden zijn wilde haren afgeknipt. Door de tweede vrouw was dit uit verraad, maar door de eerste vrouw was het uit ware liefde.
Destijds heeft het nummer bij mij iets over de aard van vrouwen geheeld. De bijbel is niet echt vrouwvriendelijk te noemen en Delilah is een verraadster van de hoogste orde. Toen in dit nummer een ander beeld werd neergezet van de vrouw heelde er iets in mij: niet alle vrouwen zijn onbetrouwbaar en erop uit om je knechten. Ik schrok van deze healing, omdat dit een onbewuste overtuiging diep in mij was.
Dit nummer raakt een prachtige archetypische snaar. Samson is een archetype van de sterrenbeeld leeuw te noemen en in de tarot hoort de kaart “Kracht’ hierbij. De kaart vertelt hetzelfde verhaal: een krachtige leeuw onderwerpt zich vrijwillig aan de zachte hand van de maagd. Hier is geen verraad te zien, maar juist een prachtige balans tussen instinct en intuïtie.
Het nummer raakt mij nu weer. Dat Samson zijn haar vrijwillig af laat knippen is een prachtig voorbeeld van iemand die vrijwillig zijn kracht af laat leggen, zich kwetsbaar op durft te stellen en durft te vertrouwen om lief te hebben. Dat is pas echt Kracht.

‘Oh I cut his hair myself one night
A pair of dull scissors in the yellow light
And he told me that I’d done alright
And kissed me ’til the mornin’ light, the mornin’ light’
Samson – Regina Spektor

Pain reunion

Gisteren was er een interessante uitzending van de Reünie van de Spelen van 2000 in Sydney. Daarin kwam aan het einde aan bod hoe de mannen zwemestafette (200 vrij?) door een foute wissel van een van de mannen een ‘zekerheidje’ op een medaille verspeelden. Het interessante daaraan was dat deze topsporters niet met hun woede en verdriet om konden gaan. In plaats van de schelden, vloeken, janken, slaan, enzovoorts, zeiden ze niets tegen diegene die de verkeerde wissel had gedaan. Uit onmacht om het hun eigen emoties om te gaan, onderdrukten ze die maar. Begrijpelijk ergens. Maar in deze uitzending zag je de uitwerking daarvan. Er was geen closure geweest. Onderhuids was het verdriet en de woede er nog steeds. En voor degene die de verkeerde wissel maakte, was het gaan kankeren. Er was echt iets bij hem geknakt. Want hij wist dat zijn teammates boos waren. Maar door het niet te adresseren hadden ze hem zonder woorden uit de groep gezet. Door een fout die iedereen had kunnen maken. Ze hadden mijns inziens beter hun emoties de vrije loop kunnen laten gaan. Vloeken, schelden, en misschien zelfs slaan. Een blauw oog heelt een stuk sneller in ieder geval. Daarna is het eruit en kun je erover praten. Je excuses aanbieden. ‘Sorry, het had iedereen kunnen gebeuren’. Maar dan is het onderlinge verdriet en de woede wel erkend. Maar dat is kennelijk toch lastig in onze maatschappij. Want sla je iemand, dan ga je de grens over van fair play. Ben je geen teamspeler meer. Dat is niet professioneel. Het echte uiten van je diepste emoties wordt niet geaccepteerd. In deze documentaire werd heel mooi de echte prijs van niet dealen met je emoties aangetoond.

http://pers.kro-ncrv.nl/programmas/de-reunie/olympische-ploeg-van-sydney-2000-bij-elkaar-in-de-reunie

 

Ecstatic Grace

Vandaag bij Ecstatic Dance had ik verwacht met mijn verdriet te dansen. Ik had al even niet meer gedanst ivm vakantie. Ik voelde mij zwaar en ik had wat los te laten. Ecstatic Dance werkt hier heel goed voor bij mij. Ik was vastbesloten om tijdens de dans mijn verdriet vast te houden en ermee te dansen. Het bij de kladden grijpen, zo gezegd. Maar er ontstond flow, ontspanning en blijdschap. En ik raakte de connectie met het verdriet kwijt. Ik raakte wat in paniek en er gingen allerlei gedachten door mijn hoofd. ‘Nee! Houd dat verdriet vast! Worstel ermee! Ontlaadt het! Blijf niet oppervlakkig!’. Maar het verdriet was verdwenen als sneeuw voor de zon. Kennelijk was mijn ziel niet zo verdrietig als ik dacht. Ik liet het los en danste de blijdschap. Aan het eind van de dans keek ik om mij heen. Ik voelde de grote glimlach op mijn gezicht en ik ontmoette andere lachende gezichten. Dat ik weer zo’n onbezonnen vreugde mocht ontvangen! Wat een Gratie. Bij dat besef welden de tranen in mijn ogen. Niet van verdriet, maar van blijdschap en ontroering. Amen.

the key for integrating spirituality in your daily life is intention. it does not matter what you do, but only the intention with which you do it matters. you can meditate 3 months in India, but if you do it to boost your ego, it is with the wrong intention. you can have a full time job in an office, but when each action you do is mindful, the intention is much better.

The Orphic egg and epigenetics

Epigenetics is the study, in the field of genetics, of how external or environmental factors affect changes in the DNA sequence. DNA is wrapped around a histone. When the DNA unwraps itself, its information becomes available and the DNA sequence changes. Histone has a tail and this can be affected by epigenetic factors (environmental, exercise, nutritions, and emotional health). This can change the wrapping of the DNA string and activate it. The DNA itself does not change, but the unwinding of the histone makes the potential of the DNA available.

The wrapping of the DNA string around the histone reminded me of the image of the orphic egg surrounded by a serpent and interestingly there are some similarities.

The Orphic egg is a symbol from the ancient Orphic Mysteries, the egg representing the cosmos, the serpent the creative spirit. The egg is also the soul of the philosopher, the serpent the mysteries. At the time of initiation the philosopher’s soul hatches from the egg, ie is reborn from physical into spiritual existence.

The Hermetic maxim ‘As above, so below’ states that the microcosm is oneself, and the macrocosm is the universe. The macrocosm is as the microcosm and vice versa; within each lies the other, and through understanding one (usually the microcosm) a man may understand the other. From this perspective the Orphic egg is on the macrocosm the DNA on a histone the microcosm scale.

The uncoiling of the serpent (creative spirit) on the orphic egg releases kundalini energy. Similar, the uncoiling of the DNA string (also creative sprit) from the histone makes the DNA available and the gene active. Both ways of uncoiling of the orphic egg and the DNA string (by the histone tail!) can be achieved by spiritual development. And both processes release dormant existing potential.

Intention of work

Where does meaning in work come from? It reminds me of the story of three people cutting stones. A man comes by and asks what they are doing. One man answers that he is earning his daily bread. The other that he is performing his trade. The last man answers that he is building a cathedral.

[this story is from the craftsmen from the orders which built the cathedral at Chartres. They were the crafsmen, the masons with special privileges (free). for this reason maybe they were called freemasons? I got it from the book ‘mysteries of chartres cathedral’ by Charpentier. 🙂 ]